ด้วยเหตุนี้เองชาวโลกจึงรู้จักพระพุทธศาสนาดั้งเดิม ( Early Buddhism )

ความเป็นมาของพระพุทธศาสนาเถรวาท

พระพุทธศาสนาในปัจจุบันแบ่งออกเป็นสองนิกายใหญ่ ๆ คือ  นิกายทางฝ่ายเหนือมีชาวพุทธที่นับถือกันอยู่ในธิเบต  จีน  เวียดนาม  เกาหลีเหนือ  เกาหลีใต้ และยี่ปุ่น  เป็นต้นได้ชื่อว่า  พระพุทธศาสนามหายาน 

 และนิกายทางฝ่ายใต้มีชาวพุทธที่นับถืออยู่ในศรีลังกา  ไทย  ลาว  พม่า  กัมพูชา  เป็นต้น  ได้ชื่อว่า  พระพุทธศาสนาเถรวาท  

  คำว่า  เถรวาท  หมายถึง  การปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระเถรที่เป็นพระอรหันต์  500 องค์  ผู้เข้าร่วมสังคายนาครั้งที่ 1   ณ กรุงราชคฤห์  ในยุคต้นพุทธกาล  ซึ่งในครั้งนั้น  พระอานนท์ได้ชี้แจงว่า  พระพุทธเจ้าทรงอนุญาตให้พระสงฆ์เพิกถอนสิกขาบทเล็กน้อยได้ภายหลังการปรินิพพานของพระองค์ 

 แต่ในที่ประชุมมีมติว่า...คณะสงฆ์ไม่บัญญัติและไม่ถอนสิ่งที่พระองค์ทรงบัญญัติไว้แล้ว  ชาวพุทธเถรวาทถือปฏิบัติตามมตินี้อย่างเคร่งครัด  และรักษาความเดิมอยู่ในรูปพระไตรปิฏก 

 ด้วยเหตุนี้เองชาวโลกจึงรู้จักพระพุทธศาสนาดั้งเดิม ( Early  Buddhism ) นี้ว่า พระพุทธศาสนาเถรวาท ( Theravada  Buddhism ) .