365 วันกับความรัก

365 วันกับความรัก
เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง
เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้ง
เฉา ดินแตกระแหง แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น
เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...
อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?

...วันที่ 1
เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..
รอคอยวันที่มันจะเติบโต เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็วจึงรดน้ำ
จนล้นกระถาง..

...วันที่ 2
เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..
ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจาก เมล็ดนั้น
เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไป
จึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู

...วันที่ 3
เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น
มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอ ตลอดเวลา
เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและ
เริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง และ..รอ

...วันที่ 4
มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด
เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละ
วันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดูว่าจะมีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก
เธอมีความสุขกับการได้ดูแล
เมล็ดพืช รดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดด

....วันที่ 30
เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้
ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่จะออกมาจาก
เมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน..
ต้นไม้เริ่มแห้งเฉาใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง
ไม่มีอะไรออกมาจากเมล็ด พืชอีก..

...วันที่ 180
ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ
ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรกที่เด็กหญิงเจอมัน..
เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก

....วันที่ 250
เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...
เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้
ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น

...วันที่ 251
เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้าด้วยใจที่เบิกบาน
และเต็มไป ด้วยความหวัง

...วันที่ 252
เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้
มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดงและปลาทองใน โหลอยู่ใกล้ๆ

...วันที่ 300
การเอาใจใส่ ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้ต้นไม้
กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม.. และที่น่าประหลาดใจคือ
เมล็ดพืชกลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ
เด็กหญิงตื่นเต้น ดีใจกว่าทุกครั้ง

...วันที่ 340
เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง
เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิท
ว่ามันจะกลายเป็นอะไรต่อไป..
เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด
เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด

...วันที่ 365
เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง
กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูปหัวใจ อีกแล้ว
ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป...
แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้
เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง
เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ ไปทุกที่กับเธอ
เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......

** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะรัย **

เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก เธอเรียนรู้ว่า

เมื่อเธอรดน้ำมากๆไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว
มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ ถึง

การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป

การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้า
จะกลายเป็นความท้อแท้ และเบื่อหน่าย

ถึงเรายอมรับที่จะสูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้

ไม่มีคำว่าสาย สำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่เป็นอย่างที่หวัง
เราจะยิ่งเจ็บปวดมาก
เท่านั้น

คุณล่ะใช้เวลาเท่าไรในการทำความรู้จักและพยายามเข้าใจในความรัก

'ความรัก'
ไม่มีข้อปฏิบัติที่ตายตัวแต่ละ! คนจึงต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง
ตามวิธีที่แตกต่างกัน....