อยู่อย่างกลมกลืนไม่ขัดแย้งซึ่งกันและกัน

วันที่นกเกาะบนหลังวัว

                  เช้าตรู่ของวันศุกร์เป็นวันหยุดของนักศึกษาหลายๆคน เป็นเช้าประเสริฐจริงๆ อากาศแจ่มใส สายลมพัดผ่านเบาๆ ได้มีชายสองคนอยู่หลังบ้าน อีกคนหนึ่งอ่านอัล-กรุอานอย่างไพเราะ และอีกคนหนึ่งได้แต่นั่งฟังพร้อมกับทอดสายตาไปยังเบื้องหน้า เพื่อชมทิวทัศน์ เนื่องจากว่าเป็นทุ่งนาและป่าเขา ทันใดนั้นมีเสียงกล่าวขึ้นว่า เฮ้ย!ซอบรี ดูนั่นสิ!!นกกระยางตัวหนึ่งเกาะอยู่บนหลังวัว และวัวอีกสองตัวนอนอยู่บนคันนา มันเป็นภาพที่สวยงามอย่างหนึ่งที่อัลลอฮฺสร้างสรรค์ออกแบบมา. ซอบรีก็นั่งอ่านอัล-กุรอานต่อ แต่พลั้นสมองของผมคิดโลดแล่น เรื่อยเปื่อยต่างๆ นานา ถ้าหมู่บ้านเราเงียบสงบเช่นนี้ก็คงจะดีน่ะ เสมือนระหว่างนกกับวัวนั้นอยู่ด้วยกันอย่างกลมกลืน ไม่ขัดแย้งซึ้งกันและกัน ต่างพึงพาอาศัยกัน ตามประสาสุข

เฮ้ย ! ซอบรี ไปหาอะไรกินหน่อยไหม๊ ท้องร้องแล้วนะ ซอบรีกล่าวว่าอ้อได้ๆกินที่ร้านนี้น่ะซัน จากนั้นผมควบมอเตอร์ไซค์ โดยผมขับ ซอบรีนั่งซ้อนท้าย ถึงแล้วร้านชาสามแยก

                        

โดยปกติแล้วคนในสามจังหวัดภาคใต้ ยะลา นราธิวาส ปัตตานี คนที่นี้ส่วนใหญ่จะนิยมไปทานอาหารที่ร้านน้ำชาในช่วงเช้า อาหารหลักที่เขาขาย ส่วนใหญ่จะเป็น ข้าวยำ ผัดเผ็ด และข้าวแกง ส่วนขนม โรตี ข้าวรวย เหนียวยาง และอื่นๆ คนส่วนใหญ่จะทานข้าวยำหนึ่งจานและแตออหนึ่งแก้ว ก็พอแล้วสำหรับมื้อเช้า และที่สำคัญถือเป็นอาหารที่ถูกที่สุดสำหรับมื้อเช้า

ร้านน้ำชาจะเป็นที่พบปะของชาวบ้านและเป็นที่แลกเปลี่ยนเรียนรู้ข้อมูลข่าวสาร จะพบปะทั้งในยามเช้าแล้วก็ยามว่าง ซึ่งหลังจากเสร็จสิ้นงานของตน

            

ซัน!จอด จอดได้แล้ว ปกติวันศุกร์เขาหยุดกันปิดร้านอาหาร แต่วันนี้เขาเปิดร้านขายข้าวนะ  ไม่เป็นไรเข้าไปแล้วกันหิวแล้ว เราสองคนเขาไปในร้านผมได้สั่ง กะ ข้าวยำสองจานแล้ว แตออสองแก้วด้วยครับ

                จากนั้นก็นั่ง พูดคุยกันพลางๆก่อนที่ก๊ะเขาจะเสริฟข้าว แล้วก็นั่งฟังชาวบ้านสนทนากัน ถามทุกข์สุขกันก็ปกติแล้วที่ชาวบ้านมีจิตใจเอื้ออารีอาทรต่อกันและกัน เป็นภาพความคุ้นชินอันสุขใจ

                พลันสายตาสี่คู่เหลือบเห็น ไปยัง ทหารจำนวนตั้งด่านตรวจอย่างขะมักเขม้น ตรวจไม่เว้นแม้กระทั่งผู้กรีดยาง เด็กหรือแม้แต่นักศึกษาเองก็ถูกตรวจก็ธรรมดาอย่างงี้และ ก็คนเขาระวัง  หน้าที่ของเขาไม่ต้องถือสาอะไร

 

แต่ละคนนั้นจดจ่อต่อการฟังเขาพูด  เขาได้เล่าว่า โต๊ะอีหม่ามของหมู่บ้านหนึ่งหายไปอย่างลึกลับ  ไม่มีข่าวคราวเกี่ยวกับเขาเลย  ประมาณสองวันแล้ว . . . จากนั้นคนในร้านพากันวิพากษ์วิจารณ์กัน

                ชายผมดำมันผิวคล้ำ กล่าวว่าน่าจะเป็นอย่างนั้น...ต่อมาชายอีกคนหนึ่งเป็นผู้เฒ่าคนหนึ่งก็พูดแทรกว่า บางทีน่าจะเป็น...

หลังจากนั้น ทานเสร็จแล้วผมก็จ่ายเงินกลับบ้าน  บางคนก็ออกไปจากร้านไปทำหน้าที่ธุระของตนเอง

บางคนก็นั่งดื่มน้ำชาต่อ

 


***หลังจากนั้นเป็นต้นมา สภาพความเป็นอยู่ บรรยากาศภายในหมู่บ้านนั้นเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก จากเดิมที่เคยสงบสุข ความเงียบเหงาเข้าแทนที่  จากเดิมร้านน้ำชาที่เคยเปิดถึงเที่ยงคืน ก็กลับต้องปิดก่อนสองทุ่ม ***

 


                ผมบอกซอบรี เดียวแวะร้านข้างหน้าด้วย  ต้องการยาแก้ปวดซึ่งปวดหัวนิดหน่อย หลังจากแวะซื้อยา

แล้ว ก็กลับเข้าบ้านทันที ทั้งๆที่ยังไม่ได้กินยาก็เผลอหลับไป แล้วฝันว่า “ ได้เห็นนกกระยางตัวนั้นบินมาเกาะหลังวัวและวัวสองตัวนอนอยู่ที่คันนา นกตัวอื่นๆ บินอย่างขวักไขว่แลดูสวยงาม เด็ก ๆ เล่นกันอย่างสนุกสนานกลางลานหน้าบ้าน เห็นร้อยยิ้มชาวบ้านที่ทักทายกันอย่างอบอุ่น . . .

                เพื่อนอีกคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง จากนั้นได้ปลุกผม ซัน..ซัน..ได้เวลาละหมาดซุฮรีแล้ว ทำให้ผมตกใจตื่นขึ้นมาจากความฝัน  หลังจากที่ผมตื่นได้เล่าเรื่องที่ฝันไป ไอ้ซัน นายฝันไป  ซอบรีมาหาผมแล้วแตะหน้าผมได้สัมผัสถึงความร้อนของไข้  แล้วกล่าวเบา ๆ ว่านายไม่สบายนอนต่อเถอะ...ผมก็นั่งคิด ใช่ ใช่ ผมฝันไป หลังจากนั้น 

             ภาพนกที่เกาะอยู่บนหลังวัว...ไม่มีให้เห็นอีกแล้ว.  หรือว่าคงจะ . . .