"ระเบียบวินัย กับ ความจำ"
...................................
บางครั้งเมื่อเราไปเยือนบ้านช่องห้องหอของใคร หากบ้านใดมีจัดวางสิ่งของ เข้าที่เข้าทาง
จัดวางเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม ย่อมสร้างความเจริญตาเจริญใจแก่ผู้ไปเยือนไม่น้อยทีเดียว
บางบ้านการจัดวางสรรพสิ่ง อุปกรณ์เครื่องใช้ไม้สอยระเกะระกะ ความรู้สึกในทางตรงกันข้าม
ก็อาจเกิดได้เช่นกัน..ครือว่า.."เช่นกัน"กับที่บ้านผู้เขียน...อิอิ
การจัดวางสิ่งของ เครื่องใช้ภายในบ้านให้เป็นระเบียบ นอกจากความสบายตาแล้ว
ย่อมยังประโยชน์โดยส่วนเดียว สมดังคำพูดที่ว่า "มองแล้วรู้ ดูงามตา""หายก็รู้ ดูก็เห็น"
"หยิบก็ง่าย ใช้ก็คล่อง"
บ่อยครั้งที่ต้องการหยิบของบางอย่างในบ้านใช้โดยฉับพลันทันที วางไว้ที่ไหนก็"จำไม่ได้"
ทบทวนอย่างไรก็คิดไม่ออก อารมณ์ความรู้สึกนะหรือ..จินตนาการเอาเองก็แล้วกัน..แหะ ๆ
ยุคสมัยนี้ ความจำของคนเราเสื่อมถอยก่อนวัยอันควร ผู้เขียนหมายถึงคนรุ่นปู่ ตา ย่า ยาย
ความจำท่านดีกว่าคนรุ่นเราท่านเยอะเลย สังเกตจากคุณแม่ของผู้เขียนในช่วงวัย 93 ปีเศษ
ก่อนท่านจากไป ทุกคนยอมรับเรื่องความจำของท่านว่าเยี่ยมยอดจริง ๆ
เพื่อให้โยงสัมพันธ์กับหัวข้อที่ตั้งไว้ ก็ขอย้อนไปกล่าวถึงเรื่อง"ระเบียบวินัย กับ ความจำ"
ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกันอย่างไร ในทาง"กายภาพ" และทาง "จิต"
( เวทนา - สัญญา - สังขาร -วิญญาณ ) สัญญา คือ ความจำได้หมายรู้
ทางกายภาพ ดังกล่าวแล้ว หากเราวางสิ่งของเครื่องใช้เป็น"ระเบียบ"ช่วยให้เห็นง่าย
"จำได้"ว่าอยู่แห่งหนใด
ทาง"จิตใจ"ก็ทำนองเดียวกัน ถ้าหากเรารู้จักจัดระเบียบลำดับความคิดให้ดี มีการฝึกจิตให้สงบ (สมาธิ)
ความสับสนฟุ้งซ่าน ลังเลสงสัยไม่มี สติก็ดี"ความจำ"ก็เยี่ยม
การรู้จักประพฤติปฏิบัติตนให้มี"ระเบียบวินัย"ในชีวิตประจำวัน ทั้งทางกายและทางจิต
ดังกล่าวแล้วข้างต้น ย่อมก่อให้เกิดประโยชน์ มีคุณค่ามากมาย โดยเฉพาะด้าน"ความจำ"
อย่ากระนั้นเลย ขอเวลาไปสำรวจอุปกรณ์ เครื่องใช้ไม้สอยในบ้าน เพื่อจัดวางให้เป็นระเบียบเรียบร้อยก่อนดีกว่า
ส่วนการจัดระเบียบความคิดจิตใจ จะพยายามฝึกฝนต่อไป ครับ
ท่านผู้อ่านมีความเห็นด้วย เห็นต่าง อย่างไรล่ะครับ ?
........................................................................................
คุณ augustman คะ คนที่เป็นสว.อย่างครูลี่ต้องขอบคุณคุณมนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)ที่ให้คำแนะนำ เพราะตื่นนอนตอนเช้าต้องคิดก่อนว่าวันนี้วันอะไร ต้องไปโรงเรียนหรือเปล่า จริงๆนะคะ ได้ความรู้จาก คุณ augustmanและคุณมนัญญา แล้วจะนำไปใช้ ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีครับ คุณ
มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)
.....................................................................
• พระท่านว่าอย่าหายใจทิ้งไปโดยเปล่า ๆ เอามาเป็นตัวกำหนด"หายใจออกรู้ หายเข้ารู้"..พูดง่ายแต่ทำยาก...อิอิ
• จะจดจำไปปฏิบัติ ครับ
• เขียนกลอน และ เรื่องลงบล็อกทุกวันก็คงไม่เป็นมั้งครับ
• บางคนบอกว่านั่งล้อมวงคิดเลข ก็แก้ได้..แหะ ๆ
• ขอบคุณที่นำวิธีป้องกันอัลไซเมอร์มาบอกล่าว ครับผม
................................................................
สวัสดีครับ คุณ
ครูลี่
คุณ augustman คะ คนที่เป็นสว.อย่างครูลี่ต้องขอบคุณคุณมนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)ที่ให้คำแนะนำ เพราะตื่นนอนตอนเช้าต้องคิดก่อนว่าวันนี้วันอะไร ต้องไปโรงเรียนหรือเปล่า จริงๆนะคะ ได้ความรู้จาก คุณ augustmanและคุณมนัญญา แล้วจะนำไปใช้ ขอบคุณมากค่ะ
......................................................................
• เพิ่งทราบว่ามีคนเป็น สว.เหมือนเราด้วย..แหะ ๆ
• ผมนาย augustman ( หน้าตาเชย ) ก็ขอบคุณคุณมนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) ไปแล้วเช่นกัน ครับ
• ตอนนี้ตื่นเช้าผมเลิกคิดถึงโรงเรียนแล้ว...คิดเพียงว่าวันนี้จะเขียนอะไรลงบล็อกดีนะ..อิอิ
• ขอบคุณมาก ที่แวะมาอ่านและทักทาย ครับผม
................................................................
ความจำ - ความหลงลืม
• เรื่องราวเกี่ยวกะ "ความจำ" และ "ความหลงลืม"ของคนเราพออายุมากขึ้น ก็จะมีมากบ้าง น้อยบ้างแต่คงไม่ถึงขั้น"อัลไซเมอร์"
• มีเพื่อนรุ่นน้องคนหนึ่ง เล่าให้ฟังว่า บ่อยครั้งที่พอนึกถึงชื่อใครบางคน จะเป็นดารา นักร้อง หรือ นักการเมืองก็ตาม นึกเท่าไหร่...คิดไม่ออก นอนไม่หลับ ทนไม่ไหวก็เลยปลุกภรรยาขึ้นมาถาม ภรรยาเองก็นึกไม่ออกแถมกำลังง่วงด้วย เลยตอบไปว่า"จะรู้ไปทำไม" ( ขึ้นเสียง ) อาการน้องคนนี้ เป็นเอามากบางครั้งถึงกับลงทุนยกหูโทรศัพท์ไปถามเพื่อนต่อไปอีก พอรู้แล้วก็บันทึกเก็บในมือถือไว้เลย...ฟังแล้วทำให้เพื่อนฝูงเฮฮา เก็บมาเมาท์กันเป็นที่ครื้นเครง ครับ
• เขียนร้อยแก้ว ความเรียงไม่ลื่นไหลเลย..กำลังฝึก...ฝึกตอนแก่...อิอิ
• ขอบคุณทุกท่านที่แวะมาอ่านอีกครั้ง ครับผม
................................................................