วันหยุดที่ผ่านมา จากที่เกิดเป็นเด็กบ้านนอก จังหวัดที่ไม่มีรถไฟผ่าน
เกิดมาได้นั่งรถไฟสองครั้ง วันนี้พี่สาวที่แสนดี
ชวนไปเที่ยวบ้าน
ด้วยความฝันอยากนั่งรถไฟ ตกปากรับคำทันที
แต่มีข้อแม้ว่า
"พี่ต้องไปรถไฟนะ " "ตื่นเต้นมากที่จะได้ขึ้นรถไฟ"
ชอบเวลานั่งรถไฟแล้วลมโกรก เหมือนเป็นอิสระเสรี
และแล้วถึงเวลาเดินทาง ต้องสลดใจ เมื่อพี่บอกว่าจะน้องจะเอารถไปนะ
ว้า......ฝันสลายซะแล้ว .......... แต่ไม่เป็นไร ต้องได้นั่งซักครั้งแหละน่า...ปลอบใจตัวเอง
เมื่อไปถึงเมืองพระยาพิชัย ได้ไปกราบพระยาพิชัยดาบหัก ที่ได้เสียสละเพื่อประชาชนชาวไทย
เสียสละเพื่อแผ่นดินไทย เดินทางไปถึงบ้านพี่สาว ทุกครั้งที่มาเรียนซัมเมอร์จะมีโอกาส
มาเยี่ยมคุณพ่อกับคุณแม่พี่สาวคนนี้ทุกครั้ง รอยยิ้มที่อบอุ่น บรรยากาศแสนดี
ฝีมือทำกับข้าวที่แสนอร่อยของคุณแม่ ไม่เคยลืมเลือน
ขอบคุณนะคะ ที่ให้ความรู้สึกดีๆ
และมิตรภาพอันอบอุ่นตลอดมา
แล้วจะกลับไปเยี่ยมอีกนะคะคุณพ่อคุณแม่
ดีใจที่ได้มีโอกาสต้อนรับเพื่อน ๆ นานครั้งจะมีโอกาสได้กลับบ้านสักครั้ง ๆ แม่กับพ่อดีใจมากทุกครั้งที่ลูกสาวได้กลับบ้าน แต่วันนี้มีสมาชิกเพื่อน ป.โทมาบ้านหลายคน ทุกคนที่มาล้วนแต่สนิทกันทั้งนั้นจนทำให้รู้สึกว่าไม่ได้เป็นแขก แม่มีความสุขทุกครั้งที่ได้ทำอาหารให้เพื่อน ๆ กับลูกรับประทาน รู้สึกว่าเวลาที่กลับบ้านช่างสั้นเหลือเกิน ทุกอย่างที่บ้านยังเหมือนเดิมต้นไม้ ดอกไม้ ที่ปลูกส่งกลิ่นหอมอบอวน รู้สึกดีที่เพื่อน ๆ ชอบ ทุกสิ่งทุกอย่างที่ ทำให้ทุกคนด้วยความเต็มใจ หวังว่าบ้านหลังน้อยคงมีโอกาสต้อนรับทุกคนอีกน๊ะ
เป็นครั้งแรกนะคะที่ได้กิน ดอกสโน ฉาบน้ำมัน จิ้มน้ำพริก
อร่อยสุดๆๆ