สร้างความมั่นใจ

เช้าวันเสาร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2551

       เเรงบันดาลใจ

วันนี้เป็นวันที่ต้องการสร้างความมั่นใจให้หลานชายซึ่งมีคนเดียว(เจ้าซัน) ซึ่งต้องไปเรียนพิเศษที่ผ่านมาป้าปูก็จะเป็นผู้ขับรถไปส่งไปรับทุกครั้ง   แต่ 4  เดือนที่ผ่านมาเห็นว่าหลานอายุ 10 ปีน่าจะสามารถ...มีความกล้า...และมั่นใจในการช่วยเหลือตนเองได้มากกว่านี้  (เปรียบเทียบกับตัวเองว่า เราป.3ก็สามารถปั่นจักรยานหรือไปซื้อของต่างๆได้เอง)  

     กระบวนการ

         1. เตรียมความพร้อมก่อนดำเนินการโดยลองให้หลานข้ามถนนไปซื้อของที่ตนเองต้องการ โดยเราติดตามกำกับอยู่ห่างๆ   สังเกตพฤติกรรม  5-6 ครั้ง

         2.จึงถามหลานว่าไปเรียนพิเศษเองได้ไหม.....คุณหลานบอกว่า...ได้ครับ...อยากปั่นจักรยานไปมาเองอนุญาตไหมครับ...ขอนะครับ.....

         3. เรามาคิดทบทวนว่าหลานชายน่าจะทำได้   จึงให้ข้อมูลกับหลานว่าหากนำรถจักรยานต์ไปรถอาจหายได้เนื่องจากเป็นรถราคาเเพง   การจอดไว้อาจไม่ปลอดภัยนัก   ให้ทางเลือกใหม่ว่าลองนั่งรถประจำทางไหม .....น่าจะเป็นไปได้มากว่าอยากให้ลองนั่งรถประจำทางดูสักครั้ง  

         4. หลานตอบตกลง....จึงอนุญาตและให้สตางค์ไป   ตรวจสอบความเข้าใจถึงชนิดของรถประจำทาง  วิธีการขึ้น-ลง

        ผลพบว่า    หลานสามารถเดินทางขาไปได้โดยคุณตาเดินไปส่งเพื่อขึ้นรถประจำทาง....เเต่เมื่อถึงเวลากลับ.....ได้เวลาแล้วยังไม่เห็นมา  คุณตาเป็นห่วงมาก.....เอาไปเอามา...ก็ขับรถยนต์ไปรับเอง...   พบว่าหลานกำลังยืนรอรถประจำทาง โดยสอบถามภายหลังพบว่าหลานกำลังยืนพิจารณาการข้ามถนน....และให้เหตุผลว่ารถเยอะคิดว่ายังไม่ปลอดภัยจึงยังไม่ข้าม

     ข้อสรุปการฝึกความมั่นใจรอบนี้คือ  หลานสามารถเดินทางไปได้อย่างปลอดภัย                          แต่ตอนกลับ        ผู้ปกครองควรไปรับก่อน   ให้เกิดเกิดความปลอดภัยและความสบายใจทุกฝ่าย

     ปัจจัยแห่งความสำเร็จ

               หลานมีความต้องการที่จะปฏิบัติ

               ผู้สร้างความมั่นใจมีการวางแผนที่ดี   และมีเวลาใส่ใจในตัวเด็ก 

     บทเรียน/ข้อคิดที่ได้  

               การจะสร้างความมั่นใจให้ใครต้องพิจารณาความพร้อมของคนที่เราจะสร้าง

              ควรพิจารณาประเด็นและปัจจัยผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น   และความมั่นใจนั้นเป็นเรื่องที่จะต้องค่อยเป็นค่อยไป