เขียนขึ้นมาเพื่อตอกย้ำ...ความ "ว่างเปล่า"

 

 

 

ระลอกคลื่น..เพลี่ยงพล้ำได้

 

เมื่อคลื่น..อีกระลอกถาโถมเข้ามา...
ชีวิตก็แทบซวนเซ...
ความรู้สึก...ที่เพลี่ยงพล้ำ...ไล่ตามมาติดๆ
ถากระหน่ำ...
ความคิด...เดิม...วิ่งหา
สิ่งที่เคยวิ่งหา..."หลักยึด"
เหนื่อย..เพราะก็ยังหาไม่เจอ


นิ่ง
กลับมองตน..
ลึก...
จิต..นิ่ง
แล้วตอบตัวเองอีกครั้ง
ชีวิตต้องการอะไร


...


คลื่นนั้น...ก็สร่างซา...สงบ
เหลือไว้เพียงร่องรอย..
และรอหายไป..ตามเงื่อนเวลา