การปิดเทอม ทำให้พ่อ กับแม่ มันแกวว่าง ก็เลยพามันแกวไปอยู่ร้อยเอ็ดเพื่อไปเยี่ยม คุณปู่ คุณย่า ถึงแม้ว่า มันแกวพึ่งจะไปสองวัน แต่คุณตา คุณยาย ก็คิดถึงมันแกวมากๆ

วันนี้ มันแกวโทรกลับบ้าน คุณตารับโทรศัพท์

คุณตา:  เมื่อใหร่มันแกวจะกลับบ้าน เพราะตาคิดถึงแล้วนะ

มันแกว: ตาไม่ต้องคิดถึงมันแกวนะ โอ๋ โอ๋ อย่าร้องให้นะ

นกแก้ว (คุณแม่ของมันแกว): เปิดเทอมก็กลับแล้วละพ่อ อีกไม่นานหรอก

หลังจากวางโทรศัพท์ คุณตาก็ร้องให้ เพราะคำพูดมันแกวที่บอกไม่ให้ตาร้องให้ เพราะความคิดถึงหลาน และเพราะทั้งหมดนั้น มันคือคำพูดของคุณตาที่เคยปลอบมันแกว 

(รายงานจาก น้า แอ้ปเปิ้ล)

สรุปวันนี้ที่บ้าน ก็ เหงาหงอยกันทั้งบ้าน เพราะมันแกวไม่อยู่บ้าน ความร่าเริงของบ้านหายไปหมดเลย ไม่มีเสียงเจื้อยแจ้วของมันแกว  ก็เลยไม่มีเสียงบ่นของคุณยาย อิทธิพลของหลานสาววตัวน้อยๆ มีผลต่อคนทั้งบ้านเหลือเกิน