9-11-51 ปลายเดือนตค.นี้ดิฉันไปงานแต่งงานของหลานสาวที่ดิฉันทำคลอดให้ในช่วงที่ดิฉันเป็นแพทย์ประจำบ้านที่รพ.ราชวิถี หลานคนนี้เด็กๆจะลำบากเพราะครอบครัวมีปัญหาเรื่องเศรษฐกิจ ทำให้ญาติๆช่วยกันดูแลการเรียนและจบต่ำกว่าปริญญาตรี เมื่อทำงานแล้วสามารถเป็นพนักงานขายมีมูลค่าเป็นพันล้านบาททำให้ได้รายได้จากส่วนแบ่งการขาย ดิฉันดีใจกับหลานสาวที่เรียนไม่มากแต่ตั้งใจทำงานๆๆๆๆๆ หลานได้ในสิ่งที่ปรารถนาคือรายได้และการยอมรับจากเจ้านาย เพื่อนๆของหลานบอกว่าเธอเอาใจใส่ลูกค้า มืออ่อนเหลือเกินเวลาเจอลูกค้า ดิฉันดีใจกับหลานสาวที่ได้รับความสำเร็จ ดิฉันมักจะดีใจกับคนที่ไม่งอมืองอเท้า สร้างแรงบันดาลใจและไปให้ถึงฝันถึงแม้บางครั้งจะดูว่าเป็นฝันลมๆแล้งๆ แต่มันเกิดขึ้นได้จริงๆค่ะถ้าเราฝันถึงมันบ่อยๆและทำไปจนกว่าฝันจะเป็นจริง
สวัสดี ครับ คุณหมอ พ.ญ. อัจฉรา เชาวะวณิช
ดีใจกับคนที่ไม่งอมืองอเท้า สร้างแรงบันดาลใจและไปให้ถึงฝันถึงแม้บางครั้งจะดูว่าเป็นฝันลมๆแล้งๆ
แต่มันเกิดขึ้นได้จริงๆ ถ้าเราฝันถึงมันบ่อยๆและทำไปจนกว่าฝันจะเป็นจริง
ผมก็เชื่อเช่นนี้...เหมือนกัน ครับ
ด้วยความเคารพและระลึกถึง
ขอบคุณคุณแสงศรีที่เข้ามาเยี่ยมค่ะ
หมอพยายามฝันถึงสิ่งดีๆที่ควรทำแต่ยังทำไม่ได้ขณะนี้ค่ะ