อโหสิให้อภัยคือไทยแท้ / จึงควรแผ่เมตตาจิตคิดสงสาร / เชิญมวลมิตรยึดธรรมะเลิกระราน / ปล่อยคนพาลชดใช้กรรมที่ทำเทอญ

อโหสิ ให้อภัย คือไทยแท้
.................................

"โลกธรรม" ธรรมดา ประสาโลก 
ดุจกระแส ลมโบก พัดโยกไหว
คลื่นกระทบ ฝั่งเทียบ เปรียบเป็นนัย
ย่อมเห็นได้ ทั้งสุข ทุกข์ระคน

ตำแหน่งสูง เพียงใด ใคร่บอกย้ำ
มอง"โลกธรรม"เห็นงาม ตามเหตุผล
สรรพสิ่ง แปรเปลี่ยน ย่อมเวียนวน
วิบากผล'ออหมัก'ประจักษ์ใจ

ที่ฮูสตั้น ด่าทอ รอต้อนรับ
นั่งคอพับ งวยงง นึกสงสัย
ชูป้ายคน ขายชาติ พินาศไป
มองทีไร สังเวช ทุเรศทุรัง

ดุจ"คางคก ขึ้นวอ"ถูกปอปั้น
มินานวัน ตกพราก จากความหวัง
เพราะเมามัว ประมาท จึงพลาดพลั้ง
อนิจจัง หลงผิด ไม่คิดตรอง  

"ยุคกรรม ติดจรวด" อาจปวดเจ็บ
ใช่แนมเหน็บ บางใคร ให้หมางหมอง
มุ่งชี้เน้น ผลกรรม ตามทำนอง
วิบากต้อง ตามคน จนวายปราณ

อโหสิ ให้อภัย คือไทยแท้
จึงควรแผ่ เมตตาจิต คิดสงสาร 
เชิญมวลมิตร  ยึดธรรมะ เลิกระราน
ปล่อยคนพาล ชดใช้กรรม ที่ทำเทอญ๚

.................................................