ในช่วงหนึ่งเดือนที่ปิดเทอม...ความรู้สึกเปลี่ยนไปครับ...ผมรู้สึกดีขึ้น มีอะไรหลายๆอย่างที่ทำให้ผมสบายใจขึ้น ผมมีโอกาสได้กลับบ้านได้กลับไปอยู่กับครอบครัว...ผมได้กลับไปทำอะไรหลายๆอย่าง ที่ผมอยากทำ...ผมไม่รู้นะครับว่า คนอื่นเขาจะมองรักในวัยเรียนว่าเป็นอย่างไร แต่สำหรับผมแล้ว ถ้ารักใครสักแล้ว จะฝังใจครับ ไม่ลืมง่ายๆหรอก....ผมว่าไม่เกี่ยวหรอกจะรักกันในตอนไหน มันอยู่ที่ว่าจะรักกันในรูปแบบไหนมากกว่า..ในช่วงที่ปิดเทอมนี้เขาเองก็ปิดเทอมเหมือนกัน...ดูเขามีเวลาคุยกับผมมากขึ้น ก็คนมันรักอ่ะครับ ถึงไม่ได้เจอหน้าขอแค่ได้ยินเสียง พูดเป็นกำลังใจให้กันบ้างแค่นี้ ก็รู้สึกดีแล้วครับ

            มีอยู่วันหนึ่ง...ช่วงนั้นผมยุ่งๆกับที่บ้านอยู่ ไม่ได้คุยกับเธอแค่สองวันเอง...แต่พอผมกลับมาคุยกับเธออีกวันต่อมา ผมรู้สึกแปลกใจ เธอจะมีถ้อยคำแปลกๆมาพูดกับผม ไม่รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ แต่อยากให้รู้ว่า คำพูดของเธอนั้น ผมเชื่อและรู้สึกดีไม่น้อยเลยนะครับ...ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ...จากวันนั้นมา เธอก็ทำให้ผมรู้สึกได้ว่าเขากำลังเปลี่ยนไป...ไม่ใช่ว่าเขากำลังจะหมดใจนะครับ..แต่ดูเหมือนเขาสนใจผมมากกว่าเดิมอีก อิอิ แต่ว่าผมก็ชอบอย่างนนี้ละครับ

         จนช่วงนี้เปิดเทอมแล้วครับ ผมดีใจมากที่ผมจะได้เจอกับเธอ ถึงผมจะได้ดูอยู่ห่างๆ แต่ว่าผมก็ดีใจ ที่ผมได้อยู่ใกล้คนที่ผมรู้สึกดี...ถึงจะช่วงเวลาไม่นาน แต่ผมก็มีความสุขดีครับ...รู้ว่าเธอเองคงเสียความรู้สึก และก็ผิดหวังมากนะที่ ที่คาดหวังอะไรเอาไว้มากแล้วไม่เป็นอย่างที่เธอคิด...ขอโทษนะ...อาจจะบอกคำนี้บ่อยมากแต่ว่าคงรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ถ้าไม่ได้บอก

          สุดท้าย..อยากบอกว่า..จากวันนั้นถึงวันนี้ รักเธอไม่เคยเปลี่ยนนะ...ตอนนี้อาจมีหลายๆอย่างที่ไม่เหมาะ แต่อยากให้รู้ว่ารักเธอด้วยใจจริง...ไม่ได้หวังสิ่งอื่นใดเลย..ขอบคุณที่เชื่อใจผม หวังว่าในช่วงเปิดเทอมนี้ จะยังมีเธอค่อยเป็นกำลังใจให้ผมในการเรียนต่อไปนะครับ...คิดถึงทุกๆวันนะ...รักมากมาย

ปล.ขอบคุณช่วงเวลาดีๆ ที่ทำให้เราได้มารู้จักกันนะครับ....เป็นกำลังใจให้เสมอนะ จุ๊บๆ..อิอิ