การแก้ปัญหาองค์กร ต้องมองย้อนแบบอิทัปปัจยตา

        ในองค์กรที่มีปัญหา บางครั้งเราก็มักจะมองไปที่ “อาการของปัญหา” และมักจะโทษว่าปัญหาเหล่านี้เกิดจาก “ความบกพร่องของผู้ปฏิบัติงาน”

        เมื่อมองว่าปัญหาเกิดจาก “ความบกพร่องของผู้ปฏิบัติงาน”  วิธีแก้ปัญหาจึงมุ่งจะแก้ที่ผู้ปฏิบัติงาน โดยใช้วิธีการต่างๆ ทั้งขู่ ทั้งปลอบ  ระยะแรก อาจจะดีขึ้นมาบ้าง  แต่ท้ายที่สุดก็เหมือนเดิม  กลับจะยิ่งเพิ่มปัญหาให้หมักหมมและสลับซับซ้อนขึ้นไปอีก

        การแก้ปัญหาเรื่องของคน ต้องมองให้กว้างและมองไปให้ลึกไปให้ถึงสาเหตุของปัญหาที่แท้จริงครับ  โดยต้องมองตามวิธีการที่ภาษาพระเรียกว่า “อิทัปปัจยตา”

        สาเหตุของปัญหาที่แท้จริงแทบจะทุกองค์กร ถ้ามองย้อนแบบอิทัปปัจจยตา จะพบว่าสาเหตุที่แท้จริงอยู่ที่ “ผู้บริหาร” ครับ หาใช่ “ผู้ปฏิบัติงาน”  แต่อย่างใด   เพราะผู้ปฏิบัติงานเป็นเพียงอาการของปัญหาที่เกิดขึ้น

        และโทษสมบัติของผู้บริหารที่เป็นตัวการสำคัญที่ทำให้เกิดปัญหาขึ้นในองค์กร  ก็คือ  การบริหารด้วยอคติ 4  ครับ

        ดังนั้น การแก้ปัญหาในองค์กร ถ้าไม่มุ่งย้อนไปที่ อคติ 4 ของผู้บริหาร   ไม่มีทางแก้ได้สำเร็จครับ

        ขณะเดียวกัน  ถ้ามีการ “แก้เกี้ยว”  ในการแก้ปัญหาด้วยการแก้ที่ผู้ปฏิบัติงาน   ก็จะเป็นการแก้ปัญหาเหมือน “ลิงแก้แห”  คือ แก้ปัญหาตรงนี้  แต่ไปเพิ่มปัญหาตรงนู้น

          ยิ่งแก้ ยิ่งยุ่ง  ครับ