การเดินหน้าชุมนุมแบบพันธมิตร นับเป็นปรากฎการณ์ใหม่ในสายตาผม...ซึ่งเคยคาดการณ์ไว้ว่า จะมีเพียงกลุ่มญาติธรรมของสันติอโศกเท่านั้นที่ยืนหยัดอยู่ได้นานวัน... ครั้งนี้ผมไปเห็นการจัดกิจกรรมภายในที่หลากหลายรูปแบบ สามารถใช้ชีวิตที่นั่นกี่ชาติก็ได้
เหตุการณ์บานปลายของบ้านเมืองเรา...ใครเห็นว่าร้ายแรง รุนแรง จนเครียดกันทั้งบ้านทั้งเมืองนั้น...
ตอนนี้ผมว่า...เหตุการณ์นี้เกือบถือได้ว่าเป็นปกติของประเทศไทยเราไปแล้ว...
...
...
ถ้าเรามองโลกในแง่ดีก็ควรมองประเทศไทยในแง่ดีด้วยครับ...
เมื่อวานผมมีโอกาสเข้าไปเยี่ยมชมที่ทำเนียบรัฐบาลเป็นครั้งแรก(ในชีวิต)...ผมเลยถือโอกาสเดินชมเสียทั่วทั้งในและนอกรั้วทำเนียบ(ซึ่งเขามีการตรวจตรากันอย่างเข้มงวด...ราวกับว่าเป็นค่ายอิสระที่ยินดีต้อนรับทุกคน...ที่ไม่มีจุดประสงค์ร้าย ๆ)
...
...
มีข้อสังเกตุหลายอย่าง กับภาพปรากฎการณ์ที่พบเห็นในวันนั้นครับ...
1. ภาพลักษณ์ของทำเนียบที่เปลี่ยนไป...จากสถานที่(เคยเห็นในทีวี)สง่าน่าเกรงขาม...กลายเป็นสถานที่แบบบ้าน ๆ บรรยากาศเหมือนเมือง ๆ หนึ่งในอดีต(อาจเปรียบเทียบกับสมัยอยุธยาก็ได้...555) มีเสบียงกรังครบครัน ชาวบ้านจัดที่อยู่หลับนอนกันทั่วทั้งเมือง(แต่เขียนป้านบอกว่ากลุ่มไหนมาจากไหนกันบ้าง) ร้านรวงที่ตั้งอยู่บนถนนรอบทำเนียบก็คึกคัก...ผู้คนมาจับจ่ายใช้สอยกันมากมาย
...
...
2. คนที่นำพาผมไปอธิบายให้ฟังว่าเขา(พันธมิตร)ดูแลระบบน้ำในทำเนียบที่เคยเน่าเสียให้กลับมาสะอาดขึ้น(ผมเดินผ่าน) ความสะอาดในบริเวณทำเนียบถือว่าใช้ได้(ระบบกำจัดขยะทำได้ดีเกือบเท่าวงษ์พานิชทีเดียว)...555... (ผมถ่ายภาพมาด้วย)นอกจากน้ำที่เขาเอามากองไว้หลายจุดเกะกะไปหน่อย(ดื่มกันเป็นเดือนก็ไม่หมด)
...
...
3.ผมนึกไม่ออกว่า ถ้าท่านสล้างจะเข้ามาโจมตีเพื่อยึดทำเนียบคืน...จะเป็นอย่างไร...เพราะผู้คนจำนวนมากได้ทำให้ทำเนียบกลายเป็นเมือง ๆ หนึ่งไปแล้ว...หากผ่านคนที่ป้องกันการรุกราน(ด่านหน้า) ไปแล้ว...กลุ่มคนที่ตั้งร้านค้ารอบทำเนียบ(ด่านที่ 2) ก็คงยอมสู้ตายเช่นกัน... ส่วนด่านสุดท้ายก็น่าคิด เพราะผู้ที่พาผมไปเล่าให้ฟังว่า...วันที่ตำรวจบุกทำเนียบ(ไม่ทราบว่าวันไหน) มีคนเรียกผู้หญิงให้ไปช่วยที่ประตู 4... ผู้หญิงทั้งหมดวิ่งไปโดยไม่กลัวตาย รองเท้าส้นสูง(ผมสังเกตุดูมีสาวๆสวยๆเยอะมาก...555)สลัดทิ้งวิ่งไปที่ประตู4...ยอมตายถวายชีวิต...
...
...
4.การเดินหน้าชุมนุมแบบพันธมิตร นับเป็นปรากฎการณ์ใหม่ในสายตาผม...ซึ่งเคยคาดการณ์ไว้ว่า จะมีเพียงกลุ่มญาติธรรมของสันติอโศกเท่านั้นที่ยืนหยัดอยู่ได้นานวัน... ครั้งนี้ผมไปเห็นการจัดกิจกรรมภายในที่หลากหลายรูปแบบ สามารถใช้ชีวิตที่นั่นกี่ชาติก็ได้...ทำให้เห็นว่า เมื่อชีวิตต้องการอะไรบางอย่าง...คนก็จัดสิ่งแวดล้อมให้เข้ากับชีวิตที่เหมาะสำหรับเขา...ผมไม่แปลกใจอีกต่อไป...เมื่อพันธมิตรประกาศว่าจะสลายกลุ่มที่สะพานมัฆวานไปรวมกันที่ทำเนียบ...และนึกไม่ออกจริง ๆ ครับ ว่าเขาจะอยู่กันอีกนานเท่าไร
...