ในชีวิตความเป็นอยู่ของเรา...อาหาร คือ เครื่องบำรุงร่างกายให้เราเป็นอยู่..>>>...ชีวิตมีความเจริญก้าวหน้า...>>>...ก็เพราะอาศัยความรับผิดชอบในหน้าที่การงาน หลายคนจึงเกิดความสงสัยว่า...แล้วชีวิตหนึ่งของคน ๆ หนึ่ง....เกิดมาเพื่ออะไร...อยู่เพื่อใคร ??? เพียงสองคำถามนี้....ก็ทำให้เรามองเห็นคุณค่าในชีวิต....ได้เป็นอย่างดี..ถ้าเราตอบคำถามให้กับตัวเองได้ว่า....เราเกิดมาเพื่ออะไร....และอยู่เพื่อใคร หลาย ๆ คนอาจตอบคำถามนี้แตกต่างกันในมุมมองของนักต่อสู้..มีความเห็นว่า.....ฉันเกิดมาเพื่อ..แสวงหาความสำเร็จ..เพื่อประสบชัยชนะในมุมมองของผู้เสียสละ..มีความเห็นว่า..ฉันเกิดมาเพื่อทำประโยชน์ สร้างประโยชน์ให้กับผู้อื่น...ในมุมมองของกลุ่มคนทั่วไป..มีความเห็นว่า...ฉันเกิดมาเพื่อ..มีชีวิตอยู่ในสังคมที่ดี..ในครอบครัวที่ดี...และฉันเกิดมาเพื่อ..ชดใช้กรรม..แต่จะมีใครสักกี่ที่คิดว่า..ฉันเกิดมาเพื่อ...ทำความดี..เพื่อสร้างบารมี..นี่คือความหมายที่แท้จริง...หากเราพยายามจะถาม...ก็คงได้คำตอบอีกหลายแง่มุมมอง..แต่ในความเป็นจริงของชีวิตแล้ว...เราเกิดมาเพื่อทำความดี..เพื่อสร้างบารมี..ในทุก ๆ วัน ที่มีชีวิต..ในทุก ๆ วินาที ที่มีลมหายใจนี้เป็นการเพิ่มคุณค่าให้กับชีวิตอย่างแท้จริงและถ้าจะถามว่าเราอยู่เพื่อใคร ??เราก็มักจะได้ยินเสมอว่า..ฉันอยู่เพื่อเธอ..(ที่รัก)...ในมุมมองของคนที่รักกันฉันอยู่เพื่อพ่อ-แม่.........ในมุมมองของลูกกตัญญูฉันอยู่เพื่อตัวเอง...........ในมุมมองของคนทั่วไป ฉันอยู่เพื่อสังคม...........ในมุมมองของผู้เสียสละ แต่ที่สำคัญชีวิตการเป็นอยู่ของคนเราเรามักได้ยินเสมอว่าถ้าอยู่เพื่อตนเอง...........อยู่ได้แค่สิ้นลม...ถ้าอยู่เพื่อสังคม............อยู่ได้ไม่มีวันตาย... จึงพอสรุปได้ว่า...ทุกชีวิตที่เกิดมา..เกิดมาเพื่อทำความดี...สร้างบารมี...เพิ่มคุณค่าให้ชีวิต..ในขณะมีชีวิตอยู่..ดำรงชีพอยู่..ก็อยู่เพื่อสังคม..อยู่เพื่อหน้าที่..ทำหน้าที่ของตน...ให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมให้คนส่วนใหญ่และไม่สร้างความเดือดร้อน.. ดังนั้น..การเพิ่มระดับคุณค่า...ให้ชีวิตของตนเองในแต่ละวัน...จึงสามารถทำได้ง่าย ๆด้วยการคิดแต่สิ่งที่ดี...มีประโยชน์.....ทำแต่สิ่งที่ดี...มีประโยชน์..พูดแต่สิ่งที่ดี...มีประโยชน์ด้วยการทำ – พูด – คิด แบบนักเสียสละ...นักสร้างบารมี..โดยการมุ่งประโยชน์ตนน้อยกว่า...ประโยชน์ผู้อื่น.....สร้างคุณค่าให้กับชีวิต....อุทิศชีวิตให้กับสังคม....เท่าที่จะมีโอกาส...เท่าที่จะสามารถทำได้.....และเท่าที่มีเวลาอยู่บนโลกใบนี้.. หากเราทุกคน..มุ่งแต่ประโยชน์ของตนเองฝ่ายเดียว...จะคิดหรือจะทำอะไร..ก็มักคิดถึงตนเองอยู่เสมอ แต่ถ้าคิดมุ่งเน้นไปที่สังคม..คนส่วนใหญ่..คิดใหญ่...ทำใหญ่...เพื่อประโยชน์ผู้อื่น เพื่อคนส่วนใหญ่ในสังคมเพียงแค่คิด....จิตใจก็ฟูขึ้น...มีพลังใจ....และจะคิดทำการสิ่งใด ๆ ก็จะสำเร็จโดยง่าย....เพราะการคิดถึงประโยชน์ผู้อื่น มิใช่ตนเอง.. ถ้าคิดถึงแต่ประโยชน์ตน...การคิด...การกระทำนั้นก็ดูแคบ...แต่ถ้าคิด...และกระทำเพื่อผู้อื่น...เพื่อสังคม...การคิด...การกระทำ...ก็ดูยิ่งใหญ่...กว้างไกลแผ่ไพศาล...ไม่มีประมา
ขออนุโมทนากับธรรม ที่เป็นจริงแน่แท้ของพระพุทธเจ้าด้วยครับ คนส่วนน้อยนักที่จะเห็นธรรมเพราะกิเลส 3 กองใหญ่มันมีอิทธิพลเหนือจิตใจปุถุชนธรรมดามากนัก
สวัสครับ
สวัสดีค่ะ
มาแสดงความรู้จักและยินดีแลกเปลี่ยนเรียนรี้ด้วยคนนะคะ
พี่คิม...เฉียด ๆ ค่ะ
คลิกเลย..คอมเม้นท์หวานๆให้ส่งต่อเพียบ.
แวะเข้ามาทักทายค่ะ
ยิ้มรับกับวันใหม่..สู้ๆ ต่อไปในวันทำงาน
เป็นกำลังใจให้ค่ะ..
ขอบคุณทุกกำลังใจเลยนะครับ
จะพยายามต่อไปครับ
ขอบคุณทุกกำลังใจเลยนะครับ
จะพยายามต่อไปครับ
อ่านแล้วซาบซึ้งค่ะ คิดแบบนี้กันมากๆ ประเทศเราต้องเจริญ น่าอยู่กว่านี้นะคะ
คนเราอยู่เพื่ออะไร...
-สร้างบารมี
-หาความสุข
-รอวันดับสังขาน
ใครรู้คับบอกหน่อย