"ความรู้สึกจนหนทาง" จะใช้คำนี้ก็อาจดูเกินความรู้สึกไปนัก แต่ผมยังคิดหาคำที่เป๊ะๆ ไม่ได้
ก็หวังว่าทุกคนจะสแกนหาความรู้สึกนั้นได้ใกล้เคียงแล้วถ้าใครรู้คำนี้ก็ใส่แทนที่ให้หน่อย
"ความรู้สึกจนหนทาง" นี่แหละ คือแรงผลักดันให้ชีวิตคุณก้าวหน้าทางการงาน
ความรู้สึกนี้มีต่างกันในทุกคนครับ แล้วแต่ฐานันดร คอนเนคชั่น และดวงความสามารถ
เช่น
ผมรู้สึกจนที่งานพากษ์เสียง ร้องเพลง ได้ ณ จุดนี้
น้องแอม เอ็มโพเรียม จนที่เป็นพนักงานประชาสัมพันธ์ของห้าง
พี่หยอย จนที่ออฟฟิศย่านสีลม
นายห้างจนที่การเป็นครีเอทีฟเงินเดือนเดือนละแสนสอง
และความจนก็จะนำพาไปสู่การเปลี่ยนงาน
ทำไมเด็กที่จบใหม่สมัยนี้ไม่ทนงาน เพราะความจนหนทางค่อนข้างเข้มข้นในความคิด
ต่างรู้สึกว่า กูน่าจะทำอะไรได้ดีกว่านี้ ที่ข้างหน้ามีผืนแผ่นหญ้าสวยงามรอเราอยู่
เราต้องก้าวให้พ้นความจนหนทางนี่ให้ได้
เรามีศักยภาพมากกว่านั้น
อ่านหนังสือหลายเล่ม รู้แหละ ความคิดนี้ แต่การเชื่อจริงๆมันยากนะ
เพราะเราไม่มุ่งมั่นพอที่จะขลุกอย่างบ้าคลั่ง เพื่อเอามันมาอย่างจริงจัง หรืออีกนัยหนึ่งคือ
"ไหนละโว้ย สิ่งที่ฉันชอบจริงๆจังๆน่ะ"
หรือนายจะยังหาไม่พอล่ะ
