ผมไม่ค่อยมีโอกาสได้วิ่งออกกำลังช่วงสาย    ซึ่งแดดยามเช้ากำลังสาดส่อง ให้แสงเงาที่งดงาม    แต่เช้าวันที่ ๑๐ ต.ค. ๕๑ เป็นวันพิเศษ    ที่เป็นวันทำงานแต่ผมอยู่บ้าน    จึงถือโอกาสออกวิ่งตอนเริ่มมีแดด    โดยพกกล้องถ่ายรูปไปถ่าย “ความงามที่พอเพียง”    อันเกิดจากธรรมชาติและแสงเงา

 

ธรรมชาติรอบตัวมีความงามซ่อนอยู่    ขึ้นอยู่กับว่าเราช่างสังเกตหรือไม่   หรือเราสนใจและเห็นคุณค่าของความงามเหล่านั้นหรือไม่    ใครฝึกฝนตนเองให้ดื่มด่ำความงาม ของธรรมชาติได้ลึก ก็ถือว่าโชคดี    เพราะเป็นความสามารถที่ทำให้ชีวิตมีความสุขได้อย่างพอเพียง    ไม่ต้องเสียเงิน ไม่ต้องหาเงินมากๆ เอามาปรนเปรอตนเอง

 

ผมจึงฝึกฝนตนเองในเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ ตลอดชีวิต   และนำมาเอื้อเฟื้อแลกเปลี่ยนกัน

 

วิจารณ์ พานิช

๑๐ ต.ค. ๕๑

1.ถนนหน้าบ้านอาบไออุ่น ของแสงอาทิตย์ยามอรุณ

2. ถ่ายจากสระน้ำไปทางถนนหน้าบ้าน

 

3. พบเพื่อน ตัวเงิน – ตัวทอง

4. ผมชอบต้นข่อยตัดเล็ม เป็นรูปตุ๊กตาล้มลุกต้นนี้

5. รูปนี้เกิดจากความเหมาะเจาะของแสงเงา ดำรงอยู่ไม่กี่นาทีก็หายไป

ของจริงไม่ยั่งยืน แต่กล้องถ่ายภาพ ช่วยให้ได้ภาพที่ยั่งยืน

 

6. อีกมุมหนึ่งของพลูด่าง

7. พลูด่างใบใหญ่ งามที่เส้นเงา

 8.อโศกอินเดียใบด่าง

9.

10. ดอกประทัดไต้หวัน รอให้นกมากินน้ำหวาน