เมื่อกลับไปแล้วอยากให้ทุกคนเป็น “คนเดิมของวันนี้” ...maintain บรรยากาศแบบนี้ให้คงอยู่

ตอนที่ 3

กิจกรรมแรกของช่วงบ่ายวันที่สาม วิทยากรให้ดู VCD เรื่อง “ศิลปะของความเป็นไปได้” แล้วให้ทุกคนสะท้อนการเรียนรู้

   

  • อย่าจริงจังกับชีวิต
  • ผู้นำต้องรู้ศักยภาพของลูกน้อง
  • ผู้นำต้องดึงพลังในตัวลูกน้องออกมา
  • ผู้นำต้องทำให้ทุกคนได้เกรด A
  • การนำต้องให้อำนาจกับคนอื่น
  • ผู้นำต้องนำได้ทุกที่
  • คิดถึงความเป็นไปได้
  • ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้
  • คิดถึงโอกาสมากกว่าชัยชนะ
  • ทุกคนเป็นผู้นำได้ ทุกคนมีพลัง ดึงมันออกมา
  • พลังมีอยู่ในตัวคนทุกคน ให้กำลังใจ หยิบมาใช้ให้เป็นประโยชน์
  • ความสำเร็จขึ้นอยู่กับลูกทีมด้วย

กิจกรรมสุดท้ายของ workshop คือ เรียนรู้และฝึกใช้เครื่องมือ AAR – After Action Review โดยให้ทุกคนตอบคำถามต่อไปนี้

 

สิ่งที่คาดหวังจากการเข้าร่วม WS

ส่วนใหญ่คาดหวังคล้ายๆ กัน คือ ได้รู้จักกระบวนการ KM ได้เรียนรู้ เข้าใจ และฝึกใช้ KM

 

สิ่งที่ได้เกินความคาดหวัง

  • เรียนรู้แบบผ่อนคลาย
  • บรรยากาศการฝึกอบรมที่รื่นรมย์
  • ความสนุก ความสามัคคี ลดทิฏฐิในตัว เป็นทีมมากขึ้น
  • บรรยากาศใหม่ๆ สบายๆ ความสัมพันธ์แบบพี่น้องมากขึ้น
  • รู้จักเพื่อนร่วมงานมากขึ้น
  • ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลเพิ่มมากขึ้น
  • คุ้นเคยกับเพื่อนร่วมงาน เห็นความสามารถเพื่อนร่วมงานมากขึ้น
  • ได้คุยกับน้องใหม่ เปิดใจกันมากขึ้น
  • รู้จักพลังความสามารถในตัว “น้องใหม่”
  • เห็นน้องๆ กล้าแสดงออกอย่างมีความสุข เห็น “คลื่นลูกใหม่” เห็นแววความสวยงามของสำนักฯ ในอนาคต
  • ได้แสดงออก พูด เขียน นำเสนอ เห็นมุมมองของคนอื่นๆ ที่ต่างจากเรา
  • ทุกคนตั้งใจอยู่ร่วมกิจกรรมกันครบ เรียนรู้อย่างมีความสุข ชื่นใจ “เริ่มต้นดีสำเร็จไปกว่าครึ่งแล้ว” ได้เรียนรู้ทีมงาน เห็นความคิด ทัศนคติมากขึ้น อบอุ่น หายเหงา

สิ่งที่ได้น้อยกว่าความคาดหวัง

  • การเชื่อมโยงสู่กระบวนการถอดบทเรียน
  • เสียดายอีกหลายคนที่สำนักฯไม่มีโอกาสได้มา
  • การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมให้เป็นไปตามความคาดหวัง ตามที่ได้เรียนรู้ คงต้องใช้เวลาเพราะเรื่องพฤติกรรมเป็นเรื่องที่ปรับเปลี่ยนกันค่อนข้างยาก

สิ่งที่จะกลับไปทำต่อ

  • พัฒนางานให้เป็นระบบ
  • พูดคุยกันมากขึ้น ผ่อนคลายมากขึ้น
  • หยิบตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อยกลับไปปรับใช้ เดิมจากที่กินข้าวกลางวันด้วยกันส่วนใหญ่คุยกันเรื่องทั่วไป เปลี่ยนเป็น “วง Share” แล้วค่อยๆ ทำให้เป็นระบบมากขึ้น
  • ผลงานจาก "กิจกรรมออกแบบเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้" นำกลับไปปรับให้เหมาะสมอีกที
  • ร่วมมือกัน ทำงานเป็นกลุ่ม เป็นทีม เพิ่มทักษะการเป็นผู้พูด ผู้ฟัง
  • สังเกตความสำเร็จเล็กๆ นำมาเป็นกำลังใจ คติเตือนใจในการทำงานมากขึ้น
  • บอกเล่าสู่คนที่ไม่ได้มาร่วม ws วางแผนทำต่อ maintain บรรยากาศแบบนี้ให้คงอยู่ รับฟังคนอื่นมากขึ้น เปิดโอกาสให้ทุกคนได้แสดงความสามารถ
  • เมื่อกลับไปแล้วอยากให้ทุกคนเป็น “คนเดิมของวันนี้” เป็นกันเอง หัวเราะ และจะทำ KM อย่างกลมกลืน เนียนอยู่กับงานประจำ แรกๆ อาจเริ่มที่รูปแบบความสนุกสนานก่อน แล้วค่อยๆ เพิ่มเรื่องเนื้อหาวิชาการเข้าไป จัดสภาพแวดล้อมทั้งด้านสถานที่และความรู้สึกให้มีบรรยากาศของการเรียนรู้ ทำบรรยากาศให้ไม่มีปัญหา

   

บรรยากาศของวันที่สาม ทุกคน “สนุกสนานรื่นเริง” กันอย่างเต็มที่ มีเสียงหัวเราะ เสียงแซวกันเป็นระยะๆ ในช่วงของการนำเสนอผลงาน ได้เห็นแง่มุมใหม่ๆ ของหลายคนมากขึ้นอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน คนที่เคยผู้พูดเปลี่ยนเป็นผู้ฟังมากขึ้น คนที่เคยแต่เงียบฟังก็พูดแสดงความคิดเห็น ความรู้สึกมากขึ้น บางคนทำได้อย่างลุ่มลึก คมคาย น่าทึ่ง บางคนได้เห็น “ภาวะผู้นำ” ฉายแววอย่างโดดเด่น บางคนที่เคยมองว่าเงียบขรึมกลับดูผ่อนคลายเป็นกันเอง มีมุขตลกขำขันมากมาย ...

 

สำหรับผู้เขียนแล้วคิดว่าเวทีนี้เป็นเหมือนทางลัดที่ทำให้ทุกคนได้เรียนรู้ที่จะหันแง่มุมอีกด้านหนึ่งของตนเองเข้าหาผู้อื่น ได้เรียนรู้คนอื่นๆ ในอีกหลายแง่มุมที่อาจไม่เคยรู้มาก่อน ซึ่งสิ่งเหล่านี้อาจนำไปสู่ความเข้าใจ ความสัมพันธ์ ความร่วมมือ ความเป็นทีมที่ดีต่อกันมากๆ ยิ่งๆ ขึ้นในโอกาสต่อไป

   

 

ปลาทูแม่กลอง

14 ตุลาคม 2551