อ่านบันทึกของคุณ Dr .Ka-Poom  ตอนแรกว่าจะเขียนในความคิดเห็นแต่รู้สึกว่าอาจจะยาวไปหน่อย เลยขอยกมาตรงนี้

น้องฟุง อายุจะ 9 ขวบ แสดงตัวอย่างของ constructivism เกี่ยวกับการใช้ภาษาไทย ให้พวกเราได้ขำกันบ่อยมากค่ะ เนื่องจากเขาไปอยู่ออสเตรเลียเมื่ออายุ 2 ขวบ (ยังไม่พูดภาษาไทยเลย เพราะเป็นเด็กพูดช้า) ตลอดเวลา 6 ปีเขาพูดภาษาไทยได้จากการที่ฟังพวกเราพูดกันในบ้านเท่านั้น ตลอดทั้งวันส่วนใหญ่จะพูดและฟังแต่ภาษาอังกฤษ ดังนั้นเขาจะตีความคำในภาษาไทยเอาเอง โดยประมวลกับสิ่งที่ได้ยินได้ฟังพวกเราพูดกัน

ยกตัวอย่างเรื่องที่ชอบเล่ามาแล้วหลายหนในหมู่เพื่อนฝูงคือ เมื่อน้องฟุงอายุ 7 ขวบเล่นกับน้าจี โดยยกเบาะพิงหลังในรถออก เอามาพิงไว้เฉยๆแล้วบอกว่า "น้าจี พิงสิ" พอน้าจีพิง เขาก็ดึงเบาะออกให้น้าจีหน้าหงาย น้าจีผู้แสนดีก็ยอมพิงอยู่หลายครั้ง ก่อนจะพูดว่า "น้องฟุง เปลี่ยนมุขบ้างสิ อันนี้เบื่อแล้ว" น้องฟุงจัดแจงใช้ constructivism ทันที โดยไปดึงที่พิงของเบาะอันอื่นมาตั้งให้น้าจีพิง แล้วบอกว่า "น้าจีๆ ฟุงเปลี่ยนมุขแล้ว น้าจีพิงเร็ว" พวกเราหัวเราะกันใหญ่ ถามว่า"น้องฟุงรู้มั้ยว่า มุข คืออะไร" น้องฟุงมองหน้าพวกเราด้วยความงุนงง เดือดร้อนคุณแม่ต้องอธิบายกันยาว ตอนนี้น้องฟุงเข้าใจแล้วค่ะ ว่า"มุข" คือ "gag" (แถมรู้เพิ่มอีกด้วยว่า "มุก" คือ "pearl")

ต่อจากเรื่อง"มุข" น้าจีก็เลยสอนน้องฟุงว่า "แกล้งผู้ใหญ่ไม่ดีนะ มันบาป" ว่าแล้วก็นึกได้ ถามไปอีกว่า "น้องฟุง รู้มั้ยว่าบาป คืออะไร" น้องฟุงตอบทันทีด้วย constructivismประจำตัว  "ฟุงรู้ ที่บ้านมีตัวนึง" เล่นเอาพวกเราหัวเราะกันกลิ้งอีก กว่าจะได้รู้เฉลยว่าน้องฟุงหมายถึง เหรียญ"บาท

ต้องขอขอบคุณ คุณ Dr .Ka-Poom ที่ทำให้ได้เรียนรู้การเรียนรู้ของน้องฟุงอีกทีค่ะ