คำถามที่ไร้คำตอบ             รักชอบเกลี่ยงชังคลั่งไคล้

สาเหตุต้นตออย่างไร           มีไหมใครรู้ที่มา

คงเพราะใจมีความคิด          หรือจิตผูกพันห่วงหา

ที่พระท่านเรียกอวิชชา          ตัวข้าตัวแกตัวกู

เมื่อใจไร้สติจึงคิด                เมื่อจิตไร้พลังจึงไม่รู้

จึงมีแต่ของของกู                ผู้รู้ปล่องวางจากตัวตน

รวมจิตรวมใจให้นิ่ง              ละทิ้งจากสิ่งสับสน

สว่างท่ามกลางใจตน           จึ่งได้ยลคำตอบอันชอบธรรม