สัปดาห์แรกเมื่อมารับตำแหน่งใหม่ ณ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต 2

  

๑๐ ตุลาคม  ๒๕๕๑

เรียน   เพื่อนครูผู้บริหารที่เคารพ

วันพุธที่ ๑  ตุลาคม  ๒๕๕๑    นอนไม่ค่อยหลับเพราะฤทธิ์ยาแก้หวัด  หรืออาจจะแปลกที่เพราะมาพักที่โรงแรมจันทร์สมธาราชุมพร  เย็นวานท่านรองผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชุมพร เขต ๑ ทั้ง ๑๒  ท่าน มาร่วมโต๊ะอาหาร ดื่มกินและร้องเพลงกันจน ๕ ทุ่ม จึงแยกย้ายไปนอน  ผมเองกลับนอนไม่หลับ  เช้าเก็บภาพชุมพรจากหน้าต่างห้องพักที่มองผ่านหน้าห้างสรรพสินค้าโอเชี่ยนชอบปิ้งมอลล์ชุมพร  แต่งตัวเสร็จลงมาทานอาหารที่ห้องอาหารของโรงแรม โทรศัพท์ลา นายกอำนวย  บัวเขียว เป็นคนแรกและคนสุดท้ายในวันนี้  ออกจากโรงแรมเวลา ๐๗.๓๐ น. ขับรถผ่านศาลหลักเมือง  กราบลาท่านที่ปกป้องคุ้มครอง และช่วยให้การจำหน่ายจตุคามรามเทพรุ่นทองพูนเพิ่มทรัพย์บรรลุเป้าหมาย  ถึงสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชุมพร เขต ๑  ก่อนเวลา ๐๘.๐๐ น.เล็กน้อย มีผู้บริหารโรงเรียน เพื่อนครู และเจ้าหน้าที่ในสำนักงานมารวมตัวกันเต็มอาคารสโมสร  มีพิธีการเล็กน้อยเพื่อรับมอบของที่ระลึกมีทั้งภาพ ดอกไม้  พระเครื่อง และอีกมากมาย     วันนี้วันที่จะจากไปมีเพื่อนฝูง อดีตผู้ใต้บังคับบัญชามากันมากมายอย่างที่ไม่คาดว่าจะมี มองไปทิศทางไหนพบแต่ร่องรอยประทับใจที่ฝากไว้ต่อกัน  ผมก็ยังห่วงต้นไผ่  ต้นหวาย  ต้นไม้ทั้งปวงที่ยังไม่แข็งแรง  สำหรับคนแล้วไม่น่าห่วงเพราะได้ฝึกฝนไว้จนเชี่ยวชาญในทุกเรื่องและทุกคน  กล่าวขอบคุณที่ร่วมมือกันมาตลอดระยะเวลา ๕ ปีที่ผ่านมาและขอบคุณที่มาส่งในวันนี้  ธรรมชาติของคนมักยึดติดในสถานที่และสภาพแวดล้อม  พระพุทธองค์จึงทรงกำหนดให้พระภิกษุออกธุดงค์เพื่อสอนไม่ให้ยึดมั่นว่าเป็นตัวกูของกู      ให้นายเมษา  ขันทะเสน ทำหน้าที่ขับรถยนต์ส่วนตัวให้ และเป็นการทำหน้าที่ครั้งสุดท้ายสำหรับเขาและผมก่อนเปลี่ยนที่ทำงาน  ก่อนพ้นเขตชุมพร นักเรียนและครูโรงเรียนไทยรัฐวิทยา ๗๖ (บ้านพละ) แต่งชุดลูกเสือเนตรนารีมาเข้าแถวทำความเคารพ และถือป้ายผ้าขาวอวยพรให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ   ผมสั่งให้รถวนไปเยี่ยมเขาใกล้ ๆ ๑ รอบ  ก่อนย้อนกลับเดินทางเข้าเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์   ถึงปราณบุรีก่อนเที่ยงรถของผมเข้าหัวหินเพราะคณะครูโรงเรียนวังไกลกังวล รอตามขบวนไปด้วยที่หน้าโรงเรียน  ถึงปั้มเท่งจัดทัพกันใหม่ ผอ.กิจจา  เก่งการไถ ได้ติดต่อตำรวจทางหลวงนำขบวนจากจุดนี้ไปจนถึงสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต ๒   เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสสำนักงานแห่งนี้ แม้จะไม่เหมือนชุมพร เขต ๑ แต่ก็ทำใจกลาง ๆ ให้พร้อมรับสภาพจริง  ผู้คนมากมายทั้งเพชรบุรีและชุมพร ผมถูกเชิญให้ไปไหว้ศาลพระภูมิหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของเขตซึ่งตั้งอยู่ในศาลปากทางเข้าเขต  ก่อนเข้าไปสู่พิธีการในห้องประชุมของเขต  มีประธานกรรมการเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต ๒ เป็นผู้กล่าวต้อนรับ  ผมกล่าวขอบคุณและปราศรัยกับผู้มารับมาส่ง  ลงมาทานข้าวกลางวัน  แขกมีอาหารเลี้ยงด้านนอก  แต่ดูแล้วขลุกขลักเต็มที บอกพรรคพวกให้เดินทางไปบ้านพักเพราะกางเต็นท์ไว้แล้วมีอาหารเลี้ยงเช่นกัน แต่เป็นข้าวแช่และผัดไทย   รับแขกส่งแขกจนถึงเที่ยงคืน ดูแล้วสุขภาพแย่แน่นอนเพราะเป็นหวัดและอดนอนติดต่อกันมาหลายคืน

วันพฤหัสบดีที่ ๒  ตุลาคม  ๒๕๕๑  เช้าส่งแขกนักการภารโรงกลับชุมพร ก่อน ๐๘.๐๐ น. จากนั้นยังมีคณะที่ไปพักค้างในตัวเมืองเพชรบุรี ทยอยกันมาแวะ จึงชักชวนกันไปทานข้าวเที่ยงที่ร้านลุงหลาม ริมคลองสาย ๑ อิ่มแล้วเขาก็ลากลับไป  กลับบ้านพักอาการหวัดไม่ค่อยดีประกอบกับการหายใจที่ติดขัดจึงงดขึ้นสำนักงานตามที่เคยตั้งใจไว้  เย็นลองขับรถชม ภูมิประเทศ แต่รู้สึกว่าเหนื่อยเหลือเกิน  ไปแวะทานอาหารเย็นร้านข้าวต้มจ๊ะเอ๋ กับข้าวของเขาชามใหญ่จริง ๆ ทานไม่หมดไม่สิ้น   แวะไปตลาดท่ายางเข้าคลินิกหมอ  หมอให้ลองดูอาการหากไม่ดีขึ้นแนะนำให้ไปโรงพยาบาลพระจอมเกล้าฯ เพชรบุรี  เข้านอนและหลับอย่างยากเย็น  อาการดูไม่ดีขึ้นประกอบบ้านพักขนาดเล็ก ความรู้สึกอึดอัดเพิ่มทวีทำให้สับสนในสมองมาก 

วันศุกร์ที่ ๓  ตุลาคม  ๒๕๕๑  วันนี้ยังลาพักผ่อน เพราะท่าน ผอ.วีระ  สุเมธาพันธ์  ยังไม่เดินทางไปรับตำแหน่งใหม่  แต่ท่านมอบหมายงานไว้กับท่านรองฯผู้รักษาการเรียบร้อยแล้ว  ผมเองสุขภาพยังย่ำแย่จึงพักดูอาการตัวเอง  อากาศท่ายางร้อนมาก  พอเปิดแอร์ก็เย็นเกินไปสำหรับคนป่วยเป็นหวัด  จนเย็นรู้สึกว่าทนไม่ไหว  จึงติดต่อเจ้าหน้าที่ในสำนักงานและคนขับรถช่วยขับไปส่งที่โรงพยาบาลพระจอมเกล้าฯ จังหวัดเพชรบุรี  ไปถึงเย็นแล้ว หมอตรวจเป็นรายสุดท้าย สั่งให้พักเป็นคนไข้ในของโรงพยาบาล  พยาบาลนำไปตรวจวัดคลื่นหัวใจ และเอ็กเรย์ จึงเข็นขึ้นไปห้องรวมชั้น ๓  ดูแล้วท่าจะลำบากเพราะร้อน แถมอยู่รวมกับคนป่วยทั่วไป สงสัยอาการจะหนักขึ้น  โชคดีได้ผู้อำนวยการโรงเรียนหนึ่งในเขต ๒ มาช่วยประสานงานจนได้พักในห้องพิเศษ  ทั้งน้ำเกลือทั้งยาฉีดจึงถูกพยาบาลมาจัดการเสียหลายเข็ม มีการดูดเลือดไปตรวจไปเพาะเชื้ออีกหลาย ซีซี  ผมเข้านอนโรงพยาบาลครั้งล่าสุดเมื่อเดือนกุมภาพันธ์  ๒๕๓๙  มาครั้งนี้ห่างกัน ๑๒ ปีกว่า  ท่านรองฯและเจ้าหน้าที่ในเขตนำใบส่งตัวมาให้  อาหารการกินก็มีผู้ส่งเสบียงไม่ขาดสาย  ยังไม่ลงทำงานก็ป่วยหนักเสียแล้ว
วันเสาร์ที่ ๔  ตุลาคม  ๒๕๕๑   พยาบาลมาบอกว่าหมอไม่มาตรวจในวันเสาร์อาทิตย์เพราะหมออยู่กรุงเทพฯ  แต่หากอาการหนักก็เรียกหมอได้   ทราบอย่างนั้นก็อย่าให้อาการหนักจะดีกว่า  วันนี้มีผู้มาเยี่ยมหลายราย  ส่วนใหญ่จะเป็นเจ้าหน้าที่ในสำนักงานซึ่งมีบ้านอยู่ในเมืองเพชรบุรี  มีสมาชิกจากชุมพรโทร.มาเยี่ยม ๒ – ๓ ราย   กลางคืนหลับดีเพราะฤทธิ์ยานอนหลับ
วันอาทิตย์ที่ ๕  ตุลาคม  ๒๕๕๑  วันนี้อาการดีขึ้น  สามารถพูดคุยกับแขกที่มาเยี่ยมได้  แต่ยังเหนื่อย  คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะออกจากโรงพยาบาลได้  กลับไปรักษาตัวเองที่บ้านพักน่าจะสะดวกกว่า   ความเชื่อมั่นในตนเองยังไม่มี  ยังกลัวหายใจไม่ทันและกลัวตาย  จึงพยายามทำอะไรแบบช้า ๆ เพราะดูแล้วปอดยังไม่แข็งแรง 
วันจันทร์ที่ ๖  ตุลาคม  ๒๕๕๑   หมอมาตรวจอาการเกือบ ๑๑.๐๐ น. อนุญาตให้กลับบ้านได้  ยังขับรถไม่ได้จึงอาศัยคนขับรถสำนักงานช่วยขับให้  อาการดีขึ้นแต่ไม่มาก  ทราบว่าวันนี้เจ้าหน้าที่ในเขตส่วนใหญ่ไปส่งท่าน ผอ.วีระ  สุเมธาพันธ์ ที่ฉะเชิงเทรา เขต ๒ เหลืออยู่ในสำนักงานไม่มากนัก  เดิมตั้งใจจะเข้าไปสำนักงานสักหน่อย  แต่ทำไปทำมาอย่าเพิ่งดีกว่า เพราะอาการยังไม่ดี  มีผู้คนมาเยี่ยมสองสามราย มีโทรศัพท์จากชุมพรสองสามสาย  ถามไถ่อาการ  กลางคืนอาการดีขึ้นกว่าเมื่อวาน กลางคืนก็หลับสนิทกว่าที่ผ่านมา  
 วันอังคารที่ ๗  ตุลาคม  ๒๕๕๑  เช้าเดินทางไปสำนักงานเขต เดินเยี่ยมกลุ่มงานต่าง ๆ วันนี้วัฒนธรรมจังหวัดเพชรบุรี  คุณเกริกชัย  ชาติไทยไตรรงค์ มาเยี่ยม ทราบว่าเพิ่งได้รับแต่งตั้งเป็นระดับ ๙ ต้องแสดงความยินดีด้วย เพราะเป็นเพื่อนร่วมงานกันมาตั้งแต่เป็นโครงสร้างเก่าที่ประจวบคีรีขันธ์  และเคยไปดำรงตำแหน่งที่ชุมพร  ขึ้นไปห้องทำงานอยู่ชั้น ๒ เป็นหน้ามุขออกไปคล้ายที่ว่าการอำเภอ  ใช้กระจกใสกั้นดูแล้วบ่ายน่าจะร้อน  รับมอบงานจากท่านรองฯผู้รักษาการ แล้วเดินทางกลับ ให้คนขับพาไปกินข้าวที่เขื่อนแก่งกระจาน  ใช้เวลานานเหมือนกันกับระยะทางน่าจะเกิน ๕๐ กิโลเมตร  น้ำในเขื่อนแห้งจนเห็นเกาะแก่ง  อาหารส่วนใหญ่เป็นปลา เช่น ปลาแรดทอดกระเทียมพริกไทย   ป่ากดคังต้มยำ  ปลาช่อนผัดเผ็ด  ราคาก็ถูกกว่าที่ชุมพร   กลับลงมาพักที่บ้านมีผู้บริหารโรงเรียนมาเยี่ยม ๒ ราย  เย็นผู้บริหารจากชุมพรมาเยี่ยม ๑ ราย พาไปกินข้าวเย็นที่บ้านลาด  ร้านเปลญวน  สองทุ่มเขาก็เดินทางกลับ   อาการวันนี้ดีขึ้น แต่ยังมีเสมหะมากต้องพึ่งยาที่หมอสั่งไว้ให้

 

วันพุธที่ ๘  ตุลาคม  ๒๕๕๑  เช้าเข้าสำนักงานเพราะนัดประชุมเจ้าหน้าที่ในสำนักงานไว้  ก่อน ๐๙.๐๐ น. ทำพิธีถวายอาหารแด่เจ้าที่เจ้าทางตามประเพณีนิยมของที่นี่ มีเหล้ามีไก่ อาหารคาวหวานและผลไม้  ได้เวลาจึงประชุมเจ้าหน้าที่ในสำนักงานทุกกลุ่ม รวมทั้งท่านรองฯ ทุกคน ผมแจ้งให้ทราบถึงแนวทางในการทำงานร่วมกัน  พร้อมทั้งให้ความมั่นใจว่าจะดูแลงานดูแลคนให้เสมอภาคกัน  สุดท้ายได้นำแบบสำรวจความคิดเห็นที่สอบถามเจ้าหน้าที่ในการปรับปรุงและพัฒนางานมาชี้แจงในประเด็นต่าง ๆ มากำหนดแนวทางในการทำงาน  เท่าที่สังเกตปัญหาก็ไม่มีอะไรซับซ้อนมาก  ทุกคนอยากพัฒนางานให้ดีขึ้น ส่วนอดีตที่ผ่านมาจะเป็นอย่างไรคงกลับไปแก้ไม่ได้  แต่ปัจจุบันและอนาคตเรากำหนดมันได้ บ่ายกลับบ้านพักผ่อนเพราะอาการป่วยยังมีอยู่มาก  เย็น ๆ มีผู้มาเยี่ยมหลายคน โดยเฉพาะเพื่อนเก่า หัวหน้าวินัย  วงศ์ทองดี  ไม่พบกันนานมาหาคุยกันจนหายคิดถึง

วันพฤหัสบดีที่ ๙  ตุลาคม  ๒๕๕๑  ตื่นตั้งแต่ตี ๓ เพราะลูกน้องที่เดินทางมาจากชุมพรมาปลุก  เขามารถไฟลงที่สถานีชะอำเหมารถจักรยานยนต์รับจ้างระยะทาง ๑๐ กว่ากิโลเมตรจนมาถึงบ้านพักที่ท่ายาง  มาช่วยดูระบบไฟฟ้าที่มีปัญหา  บอกว่าไม่ต้องมาก็จะมา เป็นน้ำใจที่มีต่อกันยามที่หมดอำนาจในทางราชการ ถือว่าเป็นมิตรแท้  เช้าผู้บริหารโรงเรียนเครือข่ายตาลกง ยกทีมกันมาเยี่ยมที่บ้านพัก การต้อนรับขับสู้แย่มาก ๆ เพราะขาดความพร้อมทั้งที่นั่งและน้ำท่า  คงต้องใช้เวลาอีกหน่อย หากศาลาหน้าบ้านเสร็จคงจะคล่องตัวขึ้น  สายแล้วจึงเข้าสำนักงานจัดโต๊ะที่นั่งใหม่  โต๊ะประชุมเล็กก็จัดมุมใหม่ นำตู้โชว์เข้าไปเสริมอีก ๑ หลัง  ให้เลขานุการแกะกล่องของใช้ที่นำมาจากชุมพรจัดเข้าที่เข้าทาง  เที่ยงรอคณะศึกษานิเทศก์จาก สพท.ปทุมธานี เขต ๑ จนหิว จึงลงมือทานข้าวก่อน เพราะต้องทานยาตรงเวลา  แวะไปนั่งคุยกับน้อง ๆ ในกลุ่มนโยบายและแผน ให้เขาปรับทุกข์สองสามเรื่อง รับไว้เป็นข้อมูลทางการบริหาร  เกือบบ่ายโมงคณะจึงมาถึง คุณอเนก ล่วงลือ   หัวหน้ากลุ่มนิเทศฯ นำทีมมา  ผมกับคุณอเนก ล่วงลือ เคยเป็นศึกษานิเทศก์อำเภอ รุ่นแรก ที่ นนทบุรีเมื่อปี ๒๕๒๕  เดี๋ยวนี้เขาเป็นศึกษานิเทศก์เชี่ยวชาญแล้ว  กล่าวต้อนรับแล้วขอตัวกลับบ้าน  มีแขกมารอสองสามราย  อากาศร้อนมาก ๆ เย็นลองขับรถไปเพชรบุรีเพื่อส่งลูกน้องกลับชุมพร ทางรถไฟ  พาไปทานอาหารเย็นที่ร้านพวงเพชร  เขาคงต้องคอยรถไฟถึง ๔ ทุ่ม ผมกลับท่ายาง แวะไปหาหมอนพพรก็สู้คนไม่ได้มารอคิวกันมากเหลือเกิน  ตัดสินใจกลับบ้าน  ผอ.รร.หนองชุมแสงวิทยา แวะมาเยี่ยม เพิ่งกลับจากประเทศฟินแลนด์ตามโครงการศึกษาดูงานของ สพฐ. ท่านรองฯบุญรอด และหัวหน้าสมศักดิ์แวะเอาภาพวาดห้องทำงาน ผอ.เขตในอนาคตมาให้ดู  

 

              

          
วันศุกร์ที่ ๑๐ ตุลาคม  ๒๕๕๐  เช้านี้อากาศดีขึ้นหน่อยเพราะเมื่อคืนฝนตก  ตั้งใจจะไปหาหมอตามนัด ๐๗.๐๐ น. โอ้เอ้จนเลยเวลาจึงไม่ได้ไป  เข้าเขตเกือบ ๐๙.๐๐ น. ตรงไปห้องประชุม หลังไว้พระสวดมนต์ ก็เปิดประชุมผู้บริหารโรงเรียน  ประเดิมด้วยมอบเกียรติคุณบัตรและมอบโล่ให้โรงเรียนที่ชนะการประกวดทั้งหลาย  จากนั้นจึงแนะนำตัวเองในฐานะสมาชิกใหม่ วันนี้รู้สึกว่าประวัติตัวเองยาวมากแนะนำไม่หมดไม่สิ้น เหตุผลเพราะอายุมากเรื่องจึงมากตามไปด้วย  ให้กลุ่มงานต่าง ๆ นำเสนอหัวข้อประชุม มีเพียง ๓ กลุ่มเท่านั้นที่นำเสนอ คือ กลุ่มอำนวยการ กลุ่มนโยบายและแผน และกลุ่มบริหารงานบุคคล  สรุปแล้วไม่มีใครพูดถึงงานวิชาการกันเลย  ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มนิเทศฯ หรือกลุ่มส่งเสริมการจัดการศึกษา   ผมเล่าให้ฟังถึงแนวทางการทำงานที่จะเน้นการบริการ ที่รวดเร็วและถูกต้อง ยึดความโปร่งใส และความเป็นธรรม เพราะตั้งแต่มารับตำแหน่งดูทุกฝ่ายจะร้องหาความโปร่งใสและความเป็นธรรมกันมาก  แปลว่าที่ผ่านมาเขารู้สึกขาดแคลน และว้าเหว่  พอขอความเห็นจากผู้เข้าประชุม  ประเด็นโรงเรียนบ้านท่ายางถูกหยิบยกมาเป็นประเด็นร้อน  และคาดหวังว่าผมจะจัดการกับเรื่องนี้ได้  ก็บอกไปว่ายังไงเรื่องนี้ต้องจบ เหมือนผีถึงป่าช้าไม่เผาก็ต้องฝังแต่ตอนจบจะเป็นอย่างไรยังไม่ทราบเพราะยังไม่ได้อ่านบท  เลิกประชุมก่อนเที่ยง  มีการแจกข้าวกล่อง แต่เห็นแล้วก็สงสารเพราะไม่มีที่จะนั่งทานให้เป็นเรื่องเป็นราว  คงต้องแก้ไขให้สมฐานานุรูปผู้อำนวยการโรงเรียน  ขึ้นไปทำงานที่ห้อง ผู้อำนวยการศูนย์การศึกษาพิเศษจังหวัดเพชรบุรีมาแสดงความยินดี ผมยืนยันที่จะร่วมมือกันทำงานให้ใกล้ชิดยิ่งขึ้น  ลองใช้อินเตอร์เน็ตในห้องดู รวดเร็วทันใจไม่อืด  บ่ายกลับออกไปตระเวนพื้นที่ชายทะเลกับคนขับรถ  ดิ่งไปจรดปึกเตียนแล้ววนอ้อมกลับทางคลองส่งน้ำ สาย ๓ เย็นเดินทางเข้ากรุงเทพฯ แม้เวลาขับรถจะดูหวิว ๆ แต่ก็อดทน   แวะไปรับลูกสาวที่กรมบังคับคดี  แวะไปหาหมอประจำตัวที่ซอยจรัลสนิทวงศ์ ๗๕ เกือบ ๒ ทุ่ม  หมอตรวจดูอาการแล้วสั่งยาให้กลับมาทานที่บ้าน แค่มื้อแรกดูอาการจะดีขึ้น 

    นายกำจัด  คงหนู

     ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาเพชรบุรี เขต 2