วันนี่้คงเป็นวันที่หลายคนเหน็ดเหนื่อย...
วันนี้คงเป็นวันที่หลายคนโศกเศร้า...
โศกเศร้าที่หลายคนบาดเจ็บ...
หลายคนร้องไห้เพราะสูญเสียขา...
หลายคนเสียใจเพราะสูญเสียแขน...
หลายคนทุกข์ระทมกับการที่เห็นคนไทยเข่นฆ่ากันเอง...
รวมถึงเหล่าหมอพยาบาลต้องร้องไห้เพราะแก็สน้ำตาที่ติดมากับคนไข้...
เมื่อไรที่คนไทยเราจะคิดได้เสียที...
โดนอะไรถึงเป็นอย่างนี้
โดนระเบิดครับ...ของใครไม่รู้...
ทำไมคนไทย ถึงต้องฆ่ากันเองนะ
อะไร ทำให้ประเทศเราเป็นเช่นนี้ไปได้
เราเป็นพยาบาล เราไม่อยากให้ใครสูญเสียอวัยวะแม้แต่คนเดียว
คนที่มีอำนาจหน้าที่ที่จะคลี่คลายเรื่องเหล่านี้ได้ พวกเขาทำอะไรกันอยู่ เป็นคนไทยอยู่ไหม ทำไมถึงปล่อยให้คนไทยต้องมาทำร้ายกันเองอย่างนี้ เราต่อสู้กันเพื่ออะไร เราเหน็ดเหนื่อยกันเพื่ออะไร
นั่งดู นั่งฟังข่าวด้วยคอที่ตื้อไปหมดค่ะ เราทำอะไรได้บ้างคะนี่ ดูเหมือนแทบทุกกลุ่มพยายามแสดงความคิดเห็นของเรากันแล้ว แต่ผู้ที่มีอำนาจตัดสินใจ มีอำนาจในการคลี่คลายสถานการณ์ที่จะทำให้ไม่ต้องเสียเลือดเนื่อและชีวิตไปมากกว่านี้ พวกเขาทำอะไรกันอยู่
มาวิเคราะห์ดูแล้ว ปัญที่เกิดขึ้นไม่ใช่การแก้ปัญ แต่รู้ว่าเหตุการณ์ที่เดิกขึ้นเป็นเพราะความจำเป็นมากกว่า ไม่มีใครผิดถูก กฎหมายต้องมีเอาไว้ใช้สำหรับผู้ที่ทำผิดก่อความไม่สงบเท่านั้น ก็หน้าคิดนะครับ
ฤาประเทศไทยจะเหลือเพียงชื่อจริง ๆ...
ขอเป็นกำลังใจให้คุณหมอ-พยาบาล-บุคคลากรทางการแพทย์ทุกท่าน และขอร่วมแสดงความเสียใจกับเหตุการณ์ความสูญเสียในครั้งนี้ครับ
ถึงจะสูญเสียแขนแต่เราก้อสามารถทามความดีด้ายนะค่ะหนูขอเปงกำลังจายห้ายค่า
น่า กลัว จังค่ะ โดน ระเบิดมา
ใช่ไหม เนี่ย
เอ่อ... ดิฉัน ก็ ช่วยอะไร ไม่ ได้ มาก มาย ซะ เท่า รัย
ดิฉัน... ก็ คงได้เเต่ พาวนา ไห้ คุณ คล นั้น หาย ไวไว น่ะ ค่ะ
น่า กลัว จัง คร๊ หนู กลัว จัง จาก น้อง มิว อายุ 11
ขอ ไห้ สู้ ๆ น๊ะ คร๊ หนู จะ เปง กำลัง จัย ไห้ คร๊