ความสุข ความรัก การมองโลกในแง่ดี

สืบเนื่องมาจาก เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปทำงานอีกงานหนึ่งคืองานสอนซึ่งดิฉันคิดว่าเป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่ดีอย่างหนึ่งของดิฉัน ทำให้ได้มีโอกาสไปเจอกับพี่ที่เคยไปประชุมแล้วเจอกันคนหนึ่งซึ่งทำให้ดิฉันแปลกใจขออนุญาตเล่าสู่กันฟังค่ะ  เรื่องมันมีอยู่ว่าพี่เขาถามว่าทำไมดูมีความสุขมากจังเลย ไม่เหนื่อยหรือ ในขณะที่พี่เขามีความทุกข์พี่เขาเล่าว่าเขาอยากมีความสุขในชีวิตบางจังเลยทำอย่างไร สิ่งที่เขาทุกข์หนักมากว่าทุกข์นั้นคือพี่เขาไม่รู้เหตุแห่งทุกข์ของเขาเองเลย ซึ่งนั้นแหละคือความทุกข์ที่หนักอึ่งของดิฉันเช่นกันว่าจะช่วยพี่เขาอย่างไร ไว้เท่าใจคิด

 ดิฉันก็เงียบไปชักพักหนึ่งก็ทำให้นึกถึงวันวานที่ผ่านมาของชีวิตของดิฉันเอง   ตามดิฉันมาค่ะกลับไปวันนั้นกัน

  ความสุขและความทุกข์ตัวดิฉันเองก็เคยมีค่ะเพราะความรู้สึกเหล่านั้นเชื่อว่ามีและเกิดกับมนุษย์ทุกคน  โดยเฉพาะในช่วงปีที่ผ่านมาถือได้ว่าเป็นช่วงเวลาที่สร้างความรู้สึกเศร้าเสียใจให้กับตัวดิฉันเองมากมายดิฉันได้รับรู้ถึงประสบการณ์การสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ นั้นคือคุณพ่อที่รักและเคารพได้จากดิฉันไปทิ้งไว้แต่ความฝันและความหวังในใจของเราว่าพ่อจะต้องอยู่กับเรานานกว่านี้ ช่วงแรกที่เกิดความรู้สึกเช่นนั้นคิดเองเลยนะค่ะว่าชีวิตนี้ทำไมมันหาความน่ารื่นรมย์ไม่ได้เอาเสียเลย  ความเครียดทำให้หลายอย่างในชีวิตเปลี่ยนไปค่ะเช่นการจำหน้าตาใครก็ไม่ได้  ไม่อยากรับรู้เรื่องราวต่างๆในชีวิตไฟในการทำงานหดหาย ไม่สนใจใครจนคล้ายกับไร้สัมมาคาราวะ  เป็นเช่นนั้นอยู่พักหนึ่งใหญ่ๆดิฉันเริ่มได้คิดว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไปชีวิตแย่แน่ๆ เพราะอาการปวดท้องด้วยโรคกระเพาะอาหารก็บ่อยมากขึ้น อารมณ์ขันในชีวิตขาดหาย  กิจกรรมที่เคยชอบทำก็ไม่ได้ทำหนังสือที่ชอบอ่านก็ไม่อ่านและไม่สนใจ   มันเป็นความแย่ค่ะสำหรับชีวิตดิฉันจึงได้ตั้งต้นลองคิดแบบใหม่ไม่ได้คาดหวังเลยค่ะว่าอยากจะทำอะไรแค่ไหนแค่คิดว่าต้องกลับไปเป็นตัวเองให้เร็วที่สุด  ซึ่งพอจะสรุปให้ฟังได้ว่า  การได้คิดดี  การมีความรักให้กับคนทุกคนอย่างจริงใจซึ่งเน้นย้ำค่ะว่าเป็นความรักทุกความรักไม่ใช่ความรักในแง่ชู้สาวเพียงด้านเดียวค่ะ  การได้คิดในทางบวกนั้นคือการมองโลกในแง่ที่ดีเพราะในทุกสิ่งทุกอย่างมีสิ่งที่ดีอยู่ในนั้นค่ะ ไม่ว่าการเข้าไปทำงานการได้พูดคุยกับพ่อใหญ่แม่ใหญ่ในหมู่บ้านคำบอกเล่าต่างๆมีค่าและกระตุ้นความคิดดีๆให้ดิฉันได้เสมอๆ

 อ่านมาถึงตรงนี้ดิฉันก็อยากออกตัวเช่นกันค่ะว่าไม่มีอารมณ์โกรธเกลียด และเหนื่อยบางหรือ ตอบได้เลยแบบไม่ต้องคิดค่ะ มีซิค่ะเพราะทุกคนเป็นคนค่ะมีรักโลภโกรธหลงในตัว  แต่สิ่งที่ดิฉันค้นพบด้วยตัวเองคือเมื่อมีความรู้สึกเช่นนั้นให้รีบคิดแบบบวกให้เร็วที่สุด  ให้มีความรักให้เร็วอีกเช่นกันเพราะทุกอย่างมันเป็นเช่นนั้นเองค่ะ 

เมื่อมันเป็นแบบที่ว่าข้างต้นเราก็จะพบกับความสุขที่ได้ทำสิ่งที่ดีๆให้กับคนที่เราเห็นว่าเป็นคนดีค่ะ 

ที่สำคัญทำแล้วเราต้องไม่คาดหวังนะค่ะว่าสิ่งเหล่านั้นที่เราทำไปจะเกิดผลเช่นไรให้ทำเพราะเราได้ทำสิ่งที่ดีให้แล้ว อย่างน้อยเราก็ได้ผูกมิตรและได้แสดงออกถึงความรักและความขอบคุณดีๆที่เราได้รับแก่คนที่ดีและมีบุญคุณกับเรา  การให้ความรักและปราถนาดีแก่ใครเช่นไรเราก็จะได้สิ่งนั้นตอบดิฉันเชื่ออย่างนั้นค่ะ

 และสุดท้ายดิฉันก็ได้บอกพี่เขาไปค่ะว่าไม่ยากหรอกค่ะพี่เริ่มง่ายๆค่ะเริ่มที่รักและภูมิใจในตัวพี่เองนั้นแหละค่ะก่อนแล้วทุกๆความรู้สึกที่ว่าข้างต้นก็จะตามมา เพราะความรักในตัวเองจะทำให้เรารู้จักตัวเองและก็จะนำเราไปรับทราบถึงเหตุแห่งความทุกข์นั้น เมื่อทราบเหตุเราก็จะพอมองเห็นทางดับทุกข์ค่ะ  ลองดูนะค่ะแล้วถ้าจะให้ดีช่วยแนะนำและแลกเปลี่ยนด้วยค่ะเราอาจได้ how to ดีๆในการใช้ดับความทุกข์ก็ได้ค่ะ