เหลือเพียงภาพแห่งความทรงจำที่ค่อยๆเลือนหายไปพร้อมกับคนรุ่นเดียวกับฉัน

สถานที่ดิฉันเกิด ตั้งแต่ดิฉันจำความได้ ภาพที่ดิฉันเห็นอยู่ทุกวันคือน้ำทะเลขึ้นเต็มฝั่ง

ป่าโกงกาง ฝูงปลาหลายชนิดแหวกว่าย ปลาโลมายังมาโผล่เล่นน้ำกันอยู่หลังโขดหิน

บริเวณป่าโกงกางที่มีรากโดยรอบต้น เต็มไปด้วยปูแสม เมื่อน้ำลงหาดทรายขาวมีปูตัวเล็กๆหลายชนิดวิ่งกันอยู่ทั่วไป สีสันสวยงาม บริเวณพื้นที่เป็นโคนเลนมีปลาตีนอยู่มากมาย ฤดูที่ฝักโกงกางหล่น

ผู้ใหญ่ก็จะให้พวกเราเด็ก ๆ ช่วยกันปัก แล้วเวลาผ่านไปมันก็งอกเป็นต้นเล็ก ๆ เมื่อดิฉันจากบ้าน

มาเรียนในกรุงเทพฯ ดิฉันกลับไปป่าโกงกางหายไปมากมีแต่ถนนที่บ้านเรือนที่ถมลงไปในทะเล

ฝูงปลาเล็ก ปูม้า ปูทะเล ปลาตีน หายไปโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงภาพของความทรงจำที่คงจะค่อยเลือนหายไปพร้อมชีวิตของคนรุ่นเดียวกับฉัน