ลูก ลูก เมื่อไหร่ลูกจะเลิกกินข้าว แล้วมาเล่นเกมส์ซะทีนะ !

"ความหลงใหล (ฉันทะ) ในสิ่งที่เด็กสนใจ" เป็นสิ่งที่น่าสนใจมาก

มีใครเคยได้ยินคุณแม่ ตะโกนเรียกลูก ...

ลูก ลูก เมื่อไหร่ลูกจะเลิกกินข้าว แล้วมาเล่นเกมส์ซะทีนะ !

บ้างหรือเปล่าครับ ?

ฟังผิดหรือเปล่าครับ ?  ที่เคยได้ยินบ่อยๆ สงสัยจะเป็น...

ลูก ลูก เมื่อไหร่ลูกจะเลิกเล่นเกมส์ แล้วมากินข้าวซะทีนะ !

 

เหตุผลง่ายๆ คือ เด็กเล่นเกมส์แล้วสนุก ชวนติดตาม ไม่อยากเลิกเล่น แม้่จะหิวข้าว ก็ทนได้

แสดงให้เห็นว่า เด็กมีความหลงใหลในเกมส์ เพราะ สนุก ท้าทาย ชวนติดตาม... โดยไม่ต้องมีใครเรียก ไม่มีใครชวน ไม่มีใครบังคับ ให้เล่นเกมส์เลย

ดังนั้น ครู อาจารย์ นักการศึกษา สามารถใช้ธรรมชาติตรงนี้ มาปรับใช้ในเป็นเทคโนโลยีการศึกษา ทำให้เกิดความหลงใหลได้โดยไม่ยากเย็นเลย  ถ้าครู-อาจารย์ สร้างสื่อการศึกษาที่มีลักษณะคล้ายเกมส์ (game-like application) เช่น เกมส์คณิตศาสตร์ เกมส์วิทยาศาสตร์ เกมส์สถานการณ์จำลองต่างๆ จะเป็นแรงดึงดูดให้เด็กเกิดความหลงใหลในการละเล่นเกมส์การศึกษาดังกล่าวอย่างไม่ลืมหูลืมตาเลยทีเดียว

ผมจึงอยากขอเชิญชวนให้ครู-อาจารย์ลองมาพัฒนาหรือผลิตสื่อการศึกษาคล้ายเกมส์ เพื่อให้เด็กๆ ได้ Play & Learn เป็น PLearn (เพลิน) ไป

ท่านผู้ใดมีประสบการณ์การพัฒนาเกมส์เพื่อการศึกษา ลองแบ่งปันประสบการณ์กันบ้างก็จะดีเหมือนกันนะครับ :-) ขอบคุณครับ