อย่างไว้ใจเด็กปั้ม

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ดิฉันขับรถไปเติมนำมัน ที่ปั้มแห่งหนึ่งในจังหวัดอุตรดิตถ์ เมื่อไปถึงดับเครื่องแล้วเปิดหน้าต่างบอกพนักงานเติมนำมันของปั้มแห่งนั้น ว่า 500 บาท จากนั้นดิฉันก็นั่งรอจนกระทั่งเติมนำมันเสร็จ จึงส่งเงินไปให้พร้อมทั้งถามว่าเท่าไหร่ (ในขณะเดียวกันดิฉันเหลือบไปเห็นจำนวนเงิน300 บาท พร้อมทั้งมองมาตรวัดนำมันคอนโซลรถ เห็นว่าทำไม500บาทได้นิดเดียว) เด็กปั้มตะโกนกลับมาว่า 500บาท ดิฉันจึงลงจากรถพร้อมถามกลับไปว่า ไหนว่าเติม500บาท แล้วทำไม ตัวเลขจึงปรากฏแค่ 300บาท เท่านั้นแหละเกิดการไล่เบี้ยเอากับพนักงานด้วยกันว่า ใครเป็นคนล็อคจำนวนไว้แค่ 300บาท พบว่าโยนกันไปโยนกันมา กว่าจะหาข้อสรุปได้ว่าใคร.. จะด้วยความบังเอิญหรือจงใจก็แล้วแต่.. ดิฉันจึงพูดขึ้นว่าจะให้รายงานเจ้าของปั้มไหม..เกิดอย่างนี้บ่อยหรือไม่ ทุกคนตรงหน้าดิฉันขณะนั้นเป็นใบ้หมด..(ปกติเวลาที่เติมนำมันดิฉันจะลงจากรถ เปิดฝาเติมนำมันแล้วไปดูว่าเขาเติมให้เราตามที่เราบอกหรือเปล่า) ที่เล่ามาเผื่อท่านผู้อ่านท่านใดไม่ได้ใส่ใจในเรื่องเช่นนี้ วันหน้า ท่านลองสังเกตดูว่า จะไว้ใจเด็กปั้มได้มาน้อยแค่ไหน..คิดแล้วเศร้านะ..สังคมไทยเป็นอะไรไปแล้ว ไว้ใจกันไม่ได้แล้วหรือ..พอกลับมาคิดอีกที น่าจะบอกเจ้าของปั้มนะ..จะได้ไม่เสียชื่อเสียง...แต่พอตรองดู..ก็ตัดทางทำมาหากินของเด็กมัน..เลยไม่รู้จะทำอย่างไรดี ได้แต่ปลง...แล้วก็ปลง....