วันนี้คุยกับภรรยาเรื่องที่เค้าเคยไปนั่งวิปัสสนามา แล้วก็คุยกับลูกว่าพรุ่งนี้วันอาทิตย์นะต้องรีบนอน จะได้เล่นได้ทั้งวัน แต่กับเด็กขวบครึ่ง อาจจะยังไม่รู้จักพรุ่งนี้มั๊ง เลยไม่สนใจ วิ่งไปวิ่งมาเหมือนเดิม ภรรยาก็บอกว่า นี่ไง จิตอยู่กับปัจจุบัน ผมก็หัวเราะฮ่าๆ อืม มันเป็นงี้นี่เอง ตอนเด็กๆไม่ค่อยคิดอะไร ยังไม่ค่อยรู้เรื่องอะไรก็คิดแต่เรื่องปัจจุบัน พอเราโตขึ้นหน่อยก็คิดถึงอนาคต แล้วพอเราแก่ตัวลง ก็จะค่อยๆจมกลับไปสู่อดีต จิตมันพาไป
ในที่สุดก็อ่านหนังสือ ไอน์สไตน์พบพระพุทธเจ้าเห็น จบลงเรียบร้อยในวันนี้เอง เป็นหนังสือที่อ่านจบในเวลาไม่กี่วันและได้ให้ข้อคิดดีๆหลายๆอย่าง ทั้งในเรื่องเวลาสัมพัทธ์ หรือจะโยงไปถึงเจ้าเครื่อง LHC ที่เค้ากำลังทดสอบกันในปัจจุบัน เรื่องของมิติที่สี่ เป็นหนังสือที่ดีมากเล่มหนึ่งทีเดียว เชื่อว่าหลายๆคนคงอ่านกันแล้ว เพราะฉบับที่ผมถืออยู่เป็นฉบับที่พิมพ์ครั้งที่ 45... พออ่านจบแล้วรู้สึกว่าเราโชคดีที่ได้เกิดเป็นคนไทย ได้เรียนภาษาไทย ได้เข้าใจในหลายๆอย่างที่สามารถใช้ภาษาไทยอธิบายได้ ใครยังไม่ได้อ่านลองไปหาอ่านดูครับ ผมว่าคุ้มค่าคุ้มเวลาที่ได้อ่าน