ได้หลุดพ้นดั่งค้อนก่อนตีตะปู

จะเอาอะไรกับใจฉัน              ในเมื่อในนั้นคือใจว่าง

ดินน้ำไฟลมผสมราง              ก่อรูปก่อร่างกับตัวรู้

เป็นกายกับจิตให้ติดกับ           หลอกล่อรุกรับสลับอยู่

ดีใจเสียใจใคร่ครวญดู            ค้อนตีตะปูมันคู่กัน

หากหวังหลุดพ้นทวิภพ           มองลอดสอดกลบตลบชั้น

ตะปูค้อนก่อนที่จะโรมรัน         ก็มีช่องกั้นอยู่ตรงกลาง

เพื่อนเอยเปรยไปเข้าใจยาก     แต่ฝากปริศนาให้สะสาง

ดินน้ำไฟลมผสมราง              ใจกลางคือใจว่างดั่งพุทธา

อาศัยตัวรู้เข้าสู้พิษ                 เชือดเฉือดความคิดริษยา

ปลิดริดกิ่งก้านความโกรธา       ถอดโลภหลงพากระจ่างพลัน

หากใจเข้าใจในใจว่าง             ใจจะเดินทางถึงฝั่นฝัน

เหยียบย่างสู่ทางนฤพาน          สวรรค์ นรก ไม่วกวน

อวยชัยให้ใจได้คลายเกลียว     เคยคดลดเลี้ยวเคยสับสน

ได้เบาได้บางได้หลุดพ้น          ดั่งยลกลค้อนก่อนตีตะปู