ฝนมา ฟ้าหม่น ครื้ม......เครง,คราม

22.06

 

๐ ฝนมา พาหม่น คลื้ม............เครง,คราม

เสียงแผด แสดเพียง สาม.......สี่ครั้ง

เรียงฝน หล่นเพียง ลาม.........รินหล่น

ตกเพิ่ม เติมผก, ยั้ง..................บ่เว้นวันไหน ๚

๐ใยฝน ยลใฝ่ ฟ้า...................เพลินแฝง

โถมหล่น ทนโลม แยง...........หย่อนพื้น

ซัดผลาญ ซ่านพัด แรง...........เรือนถล่ม

คราป่วน ครวญป่า ชื้น............หลากน้ำโลมไหล ๚   

๐คนไทย คงจักต้อง................ใครทน

ภัยหลาก พรากไหล จน...........จ่อมสิ้น

ภัยมืด ฝืดไหม คน....................เคยหม่น

จมปลัก จักปม ปลิ้น.................ปล่อยร้องครวญหวัง ๚

๐ยังหลาก อยากหลั่ง ท้น......ทำนอง

น้ำป่า, นาปรำ หมอง.................หมดแล้ว

ฐานรวม ท่วมลาน ผอง...........เราเผ่น  หนีแล

ไหนพี่ หนีภัย, แผ้ว...................ผ่านห้วงดังเหว ๚

๐ใจดึง เหลว,จึ่งได้.................เลว ธรรม - ชาติเอย

ฝนจึง ผึงจน นำ........................เอ่อล้น

ทาน่วม ท่วมนา, กรรม.............ใครก่อ

รุกเปลี่ยน เรียนปลุก ค้น.........เกี่ยวข้องทำเสมอ ๚

๐เผลอกัน พลันเกร่อ สร้าง...ทำลาย

ไฟป่า พาไป หาย........................ป่าทิ้ง

รุกทำ ร่ำทุกข์ ปลาย....................เป็นเหตุ

น้ำท่วม คนอยู่หิ้ง........................น่วมทั้ง ไทยเรา ๚ะ๛

 

03.01

21/09/51