ประเทศเนปาล เป็นประเทศที่อยากไปมานาน เมื่อเพื่อนชวนก็ไปกับเขาด้วยความดีใจ
เพราะเป็นความฝันตามประสาพุทธศาสนิกชน ที่ครั้งหนึ่งในชีวิด อยากจะไปดินแดนพุทธภูมิ และอยากไปเดินบนเทือกเขาหิมาลัย เชื่อว่าประการณ์เดินป่ามาหลายปีคงไม่ทำให้ลำบาก แต่ก็หวาดหวั่นภาวะแพ้อากาศสูงอยู่บ้าง คนเรานั้นจิตใจเปลี่ยนแปลงไปได้เรื่อยๆเหมือนกัน เมื่อครั้งไปเที่ยวเมืองเลห์ - ลาดัก ไปถึงทะเลสาปแปงกองบางคนเรียกพันกอง ทางขาดกลับไปเมืองเลห์ไม่ได้ต้องนอนคังเซ นอนทรมานทั้งคืนหายใจไม่สะดวก ทั้งๆที่รู้ว่าต้องเป็นเช่นนี้ แต่ก็ไม่วายจะคิดว่าถ้าต้องอยู่อีกคนต้องตายแน่ๆ อาการกลัวตายกำเริบ นึกๆแล้วขำเมื่อเวลาผ่านไปเกือบปี ก็ยังอยากไปเจอสถานการณ์คล้ายอย่างนั้นอีก ก็อยากไปเที่ยวแต่ก็อดกังวลไม่ได้ กับ acute moutain sickness ไม่ได้ ถึงแม้จะมีประสบการณ์มา 2 ที่แล้วก็ตาม คราวนี้คงเพิ่มความเหนื่อย เมื่อยล้าเข้าไปด้วย ผสมกับออกซิเจน น้อย จะเป็นไงน้อ ก็ให้กำลังใจตัวเองโดยเอาธรรมเข้าข่มว่า จะไปแดนประสูติของพระพุทธเจ้า เพื่อเพิ่มพลังให้ตัวเอง อดคิดถึงเมื่อครั้งไปป่าแก่งกระจานไม่ได้ ถูกเห็บกัด ลายไปทั้งสองขา คันไปหมด ไปรักษากับหมอผิวหนัง เขาเห็นแล้วพูดยิ้มๆว่าอยู่บ้านไม่สบายกว่าเหรอ ฉันยังอดขำไม่ได้ ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมชอบเที่ยวแบบนี้ ไปเดินป่าลำบากก็ลำบาก นอนก็ไม่สบาย แต่ก็ไปเกือบทุกครั้งที่เพื่อนชวน แล้วก็มีความสุข
การไปเที่ยวสุขภาพกายใจต้องมาอันดับหนึ่ง ต้องสุขภาพแข็งแรง เตรียมตัวให้ดี เพื่อความสุขในการท่องเที่ยวของเรา ต้องเตรียมออกกำลังกายให้กำลังอยู่ตัวแล้วเราจะมีความสุขในการเดิน ฉันเคยเดินป่า เดินไปบ่นไปว่าจะไม่มาอีกแล้วเพราะลำบาก หลังจากนั้นฉันไปวิ่งออกกำลังกายเป็นประจำ คราวนี้ไม่ว่าป่าไหนฉันเดินลิ่ว ไม่รู้สึกเหนื่อย มีความสุขมากๆ ถ้าจะเที่ยวโดยการเดินเป็นวันๆอย่างเนปาลละก็เชื่อฉันซิว่าต้องออกกำลังกายล่วงหน้า แล้วจะมีความสุขกับธรรมชาติข้างทาง แล้วจะเล่าให้ฟังอีก
สวัสดีครับ
ตามมาอ่านครับ
บรรยากาศน่าจะดีมากๆนะครับ อยากชมภาพจัง