หากไม่ขับรถตะลุยทุ่ง ออกจากในเมืองไป เราจะได้เจอะเจออะไรแบบนี้ไหมหนอ

 

  • เมื่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา

    •        

  • ได้เดินทางไปทำธุระที่จังหวัดนครศรีธรรมราชและเรื่อยเปี่อยกับการท่องเที่ยวไปเรื่อยๆ ค่ะ

                               

    • ได้มีโอกาสแวะทำบุญที่วัดชทบทแห่งหนึ่งค่ะ

                                  

    • วัดภูเขาหลัก ตำบลทุ่งสัง อำเภอทุ่งใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราชค่ะ

     

    • มีอะไรน่ารักๆ มาฝากนะคะ

     

     

     

    • วัดมีอายุประมาณกว่า 1200 ปีนะคะ  สร้างหลังพระบรมธาตุ ในวัดมหาธาตุ จังหวัดนครศรีธรรมราชนิดหน่อยค่ะ
    • ชาวชมพูทวีปเดินทางมาตั้งใจจะสร้างวัดที่จังหวัดนครศรีธรรมราช แต่เมื่อเดินทางมาถึง ที่ตัวเมืองจังหวัดนครศรีธรรมราชได้สร้างวัดเสร็จแล้ว จึงสร้างวัดไว้ที่นี่แทนค่ะ

     

    • ศิลปะจะแตกต่างจากวัดอื่นๆ นะคะ

     

    •  เชื่อไหมค่ะ นานกว่า 1200 ปีค่ะ

     

     

    •  ดูแปลกตานะคะ   บางส่วนได้บูรณะมาบ้างแล้วค่ะ

     

     

     

    • วัดอยู่ห่างไกลในชนบท ที่มีแต่สวนยางล้อมรอบค่ะ
    • พระและเณรน้อย ช่วยกันซ่อมแซม บูรณะกันเองค่ะ

     

     

     

    • ดิฉันเจอกระรอกเผือกน่ารักตัวนี้ที่หน้าห้องน้ำในวัดค่ะ
    • เค้าลงมาแทะเปลือกไม้หน้าห้องน้ำหน้าตาเฉยค่ะ ไม่สะดุ้งตกใจเมื่อเห็นดิฉัน
    • ดิฉันตื่นเต้นมากค่ะ แต่ ณ ขณะนั้นกล้องไม่อยู่ในมือ

     

    • กลับมาเจอเค้าอีกครั้งที่บริเวณรั้วกุฎิท่านเจ้าอาวาส คือ หลวงพ่อดุ้ง
    • หลวงพ่อเห็นอาหารตื่นเต้นดีใจจนออกนอกหน้าของดิฉัน พร้อมกับกล้องถ่ายในมือ
    • จึงเรียกว่า " ขาว มานี่ ขาว มานี่ มา" 
    •  เค้าเดินมาตามเสียงเรียกค่ะ    ว้าว มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ กะตา

    • มายืนแอ๊คท่าสงบนิ่ง ตาบ้องแบ๊วสู้กล้องซะด้วยซิ

     

     

    •  หลวงพ่อเล่าว่า เค้าอยู่ในป่า  เป็นกระรอกเผือกตัวเดียวที่พบเห็นในป่าบริเวณวัด
    •  คนอื่นๆ ไม่สน ไม่กลัว  แต่กับหลวงพ่อสั่งได้ พูดกันเข้าใจ (ภาษาแห่งความเมตตา)
    •  ชอบทะเลาะ และหยอกล้อ กับหมา แมว ค่ะ   (ไม่มีจังหวะให้ได้ถ่ายค่ะ หมาและแมวจะระวังตัวค่ะ)
    • หากหมาและแมวเพลอ เค้าจะกระโดดกัดหู แล้วก็กระโดดเพล็วหายไปเลย

     

     

    •  หลวงพ่อไม่ได้เลี้ยงแบบขังกรง
    •  แต่เมื่อเค้าหิว เค้าจะมารอหลวงพ่อ
    •  สิ่งที่โปรดปราน คือ เมล็ดมะม่วงหิมพานต์ (ของดีซะด้วย)  ผลไม้จำพวก ลองกอง apple
    •  วันนั้นหลวงพ่อมี apple เป็นของกำนัลค่ะ

     

    •   ท่าสวยไหมค่ะ   กินอย่างมีระเบียบวินัย
    •   จะถ่ายรูปก็ถ่ายไปเถอะ  ด้วยความยินดี

     

     

    • อิ่มแล้วกระโดดเพล็วไปเลยค่ะ
    • ก็เค้าชอบปีนป่าย และรักความอิสระนี่นา
    • แต่พูกพันกับหลวงพ่อด้วยใจ และความเมตตาที่ได้รับ

     

    • เห็นแล้วสุขใจนะคะ

     

     

     

     

     

    • ตอนขากลับจากวัดมองเห็นป้ายสะดุดตาค่ะ

     

     

    • ขับเลยไปอีกหน่อย  จะเห็นอีกป้าย วางดักหน้า ดักหลัง
    • เพื่อให้คนขับรถมองเห็น และชะลอรถมาแต่ไกล
    • ดิฉันคาใจมาก จึงเลี้ยวรถกลับมาดูและถ่ายรูปอีกที
    • เจอหนุ่มน้อยหน้ามล อายุประมาณ 14 ปี นอนอยู่ที่เปล
    • ได้แต่ยิ้ม ไม่พูด
    • เข้าใจแล้วค่ะ ว่าน้องหูไม่ได้ยิน พูดไม่ได้
    • ความรักของพ่อแม่ ความห่วงใยในความปลอดภัยของลูก จึงต้องทำแบบนี้
    • ดิฉันมีขนมติดมาในรถ แบ่งให้หนุ่มน้อย 1 ถุงค่ะ

     

     

    • หากไม่ขับรถตะลุยทุ่ง ออกจากในเมืองไป
    • เราจะได้เจอะเจออะไรแบบนี้ไหมหนอ
    • ราตรีสวัสดิ์ค่ะ

     

     

     

     

     

     

     

     

     

    •