ดร.อโลก ชาวพุทธในอินเดีย ที่มีเชื้อสายศากยะวงศ์โดยตรง
เช้านี้ผู้เขียนอ่านบันทึกของคุณพลเดช วรฉัตร เรื่องท่านได้เชิญ ดร.อโลก ชาวพุทธในอินเดีย ที่มีเชื้อสายศากยะวงศ์โดยตรง ให้ได้มาร่วมงานเสวนาธรรม กับพระอาจารย์ อาริยะวังโส ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ รายละเอียดตามนี้http://gotoknow.org/blog/poldejw/210395
อ่านจบผู้เขียนก็เกิดความรู้สึกย้อนหลัง กลับไป เมื่อคราวจะไปเป็นอาสาสมัครวัดไทยกุสินาราคลินิก ไปด้วยความศรัทธาอย่างชาวพุทธ และไปด้วยจิตอาสา
คราวนั้นผู้เขียนไม่ได้คิดอะไรต่อไปอีก ถึงอุปสรรคต่างๆ ที่อาจจะได้พบในเวลาต่อมา ทั้งภาษา ความเป็นอยู่ และการไปอยู่อย่างคนแปลกหน้า
แต่ด้วยพลังแห่งการบอกบุญมา จากผู้เคยมีกรรม เป็นกัลยาณมิตรกันมา ทำให้ดูรู้สึกว่า ทางที่จะเดินไปสบายไร้กังวล และยินดี มีกำลังใจเปี่ยมล้น ซึ่งก็ไม่รู้ว่าทำไมเป็นเช่นนั้น
จำได้ว่าอ่านบันทึกนั้นจบ ก็ตกลงใจรับปากทันที กับการที่คุณพลเดชบอกข่าวบุญ เรื่องการไปเป็นอาสาสมัครที่อินเดีย แบบที่ยังไม่มีใคร เคยเป็นมาก่อน
ใจของคนจะไป มันมีพลัง มีจุดหมายแน่วแน่ ไม่หวั่นไหว
แต่ใจของคนที่จะดูแลต้อนรับนั้น คงต้องใช้พลังใจที่มากกว่า
อาจเป็นการเล่าเรื่องซ้ำๆ ที่เคยเล่ามาบ้างแล้ว แต่เมื่อเปรียบเทียบครั้งนี้ ที่ผู้เขียนนึกถึงการมาของ ดร.อโลก จากอินเดียอย่างโดดเดี่ยวลำพัง จะพบกับคนที่ไม่เคยพบเห็นกันมาก่อน ในชีวิตนี้ และต่างแดนอีกต่างหาก มาเพราะจะได้มาทำหน้าที่ของชาวพุทธคนหนึ่ง มาเพื่อที่จะมาพบกัลยาณมิตรอีกหลายๆคน ที่จะรู้จักเป็นครั้งแรก
สภาพไม่ได้ต่างจากวันที่ผู้เขียนจะไปกุสินาราเลย
ดังนั้น การรับปากทันทีที่อ่านบันทึกคุณพลเดชจบเมื่อเช้านี้ จึงเป็นสิ่งที่เกิดจากความรู้สึกภายใน แม้คิดว่าจะขอดูแลสักวัน หรือหลายวัน ก็คงทำให้ ดร.อโลก เกิดความอบอุ่นใจ มีความมั่นใจในการเดินทางมาเมืองไทยได้บ้าง เหมือนวันที่จะมีคนมารับผู้เขียน ตามจุดต่างๆ จากคนไม่คุ้นเคย ด้วยการประสานงาน ที่ดี่เยี่ยมมีประสิทธิภาพ และความเต็มใจ
วันนี้ จึงขอเป็นผู้หนึ่งที่จะช่วยดูแล กัลยาณมิตรต่างแดนให้มีความสุขในการมาทำหน้าที่ ที่สำคัญ คือการเชื่อมโยงพุทธศาสนาระหว่าง ประเทศอินเดียและไทย
อยากจะฝากบอกว่า มาเถอะค่ะ ดร.อโลก อย่าได้กังวล หมู่มิตรที่ประเทศไทยนี้ ยังรอคุณอยู่อีกหลายคน
และขอเชิญชวนชาว G2K มาร่วมด้วยช่วยกันดูแล ดร.อโลก ในวันที่ ๒๓-๒๗ ตุลาคมนี้ ให้เขาได้รับความรู้สึกว่า อยู่ท่ามกลางหมู่ญาติของเขา
จึงหวังว่า คงได้ร่วมบุญในงานสืบทอดอายุพระพุทธศาสนา จากชาวgotoknow อีกสักครั้งนะคะ
โยคีน้อย
ขอบคุณสำหรับไมตรีจิตที่มีให้ ดร.อโลก
ก็ธรรมะจัดสรรนะจ๊ะ
ยังมีเวลาพอที่จะบอกกัลยาณมิตรทั้งหลาย
อะไรจะเกิดก็ให้เกิด
เราทำปัจจุบันให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
ชาวพุทธในอินเดียมีไม่ถึง 1 เปอร์เซนต์ของพันล้าน (ประมาณ 0.7 )
พวกเขายังต้องการความรู้อีกมาที่จะกลับไปเป้นชาวพุทธที่ดี
ดร.อโลกเล่าให้ฟังว่าเมื่อครั้งที่สมเด็จพระเทพฯ เสด็จนาลันทา ทางการอินเดียได้ให้ดร.อโลก รับเสด็จ ซึ่งตอนนั้นยังเป็นหนุ่มกำลังศึกษา แต่เนื่องจากเป้นผู้ที่รู้เรื่องประวัติพุทะศาสนาและนาลันทาดีที่สุด จึงถูกเลือกให้ทำหน้าที่ที่นาลันทา
ภาพที่ดร.อโลกนำมาให้ดูเก่ามาก แต่ก็ถือว่าเป็นภาพที่มีค่าของเขา
ยังมีชาวอินเดียที่ต้องการเป้นพุทธอีกมาก แต่ขาดผู้รู้ผู้นำ การไปเมืองไทยของดร.อโลกจึงเสมือนไปเชื่อมเครือข่ายพุทธศาสนาให้เกิดขึ้น โดยเฉพาะได้ไปเชื่อมต่อกับพระอาจารย์อารยะวังโสด้วยแล้ว น่าจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่ง
สาธุ สาธุ สาธุ อนุโมทามิ
สวัสดีค่ะพี่โยคี
จะขอเป็นจุดเริ่มต้น ที่ประเทศไทยให้เขาค่ะ
จากนั้นหมู่มวลกัลยาณมิตรของเขา ก็คงมาต้อนรับกันต่อไป
คงเหมือนวันที่อยู่กุสินารา
รู้สึกคุ้นเคย ไม่หวั่นกลัวอะไรเลย
พูดกันไม่ได้ก็สื่อทางใจและการกระทำเอา
เมื่อทุกอย่างเป็นธรรมชาติ
ก็ไม่มีปัญหาอะไร
เรื่องของนาลันทานั้น
บางทีโยคีน้อยจะได้เล่าอีกสักเรื่อง
ให้ชาวgotoknow ได้ฟังกัน
จะได้มองเห็นความเชื่อมโยงอีกสายหนึ่ง
ไปจนถึงจิตตระกองเลยค่ะ
โอกาสต่อไปนะคะ
เจริญพร โยมหมอ
การได้เสวนากับบัณฑิต ท่านว่าเป็นมงคลอย่างหนึ่ง
เจริญพร
คุณธรรมมิมีเสื่อมคลาย
ดวงฤทัยมิให้แปรผัน
ปณิธานมิขอจาบรรณ
ความมุ่งมั่นมิหวั่นสั่นคลอน
กราบนมัสการเจ้าค่ะท่านพระปลัด
โยมก็ยินดีที่จะต้อนรับ และแลกเปลี่ยนธรรมะกับบัณฑิตทั้งหลาย
เป็นจุดเชื่อมพุทธศาสนา ที่สำคัญอีกหนึ่งเหตุการณ์นะคะ
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
สวัสดีค่ะคุณโชคธำรงค์ จงจอหอ
ที่กล่าวมานั้น คือหัวใจของผู้ปฏิบัติธรรม
หวังว่าคงมีโอกาส ต้อนรับชาวพุทธ ผู้มาจากศากยะวงค์ด้วยกันนะคะ
ใจของคนจะไป มันมีพลัง มีจุดหมายแน่วแน่ ไม่หวั่นไหว
แต่ใจของคนที่จะดูแลต้อนรับนั้น คงต้องใช้พลังใจที่มากกว่า
เป็นสัณชาตญาณ ความผูกพันธ์ ที่ไร้ข้อจำกัด
สวัสดีค่ะพี่เกษตรยะลา
เมื่อได้อยู่ทั้งสองสถานะจึงจะได้รับรู้ความรู้สึกนั้น
ที่จริงมันก็ไม่แตกต่างกันเท่าไหร่
เพราะใช้กำลังใจเหมือนกัน
เป็นความผูกพัน ไร้ข้อจำกัดจริงๆ
ขอบคุณพี่มากค่ะ