บทเรียนอะไรอย่างหนึ่งว่า รักษาคนไข้(ฝรั่ง) บางคน มันช่างยุ่งยากเสียจริง+++

ในคลินิกแห่งหนึ่ง.....

ขณะที่ผมกำลังทำคนไข้อันแสนยุ่งอยู่นั้น

มีฝรั่งคนหนึ่งเข้ามา ในร้าน  Speak รัวกับเจ้าหน้าที่เคาท์เตอร์

เธอก็งงอะครับ....รีบวิ่งลากผมจากเก้าอี้  ให้ผมออกไปคุยด้วย

จากการพูดคุย  ด้วยความรู้ภาษาอังกฤษอันน้อยนิด

ก็ได้ความว่า ตาฝรั่งคนนี้ แกชื่อ Mr Paul บ้านอยู่แถวนี้ จะมาใส่ฟัน

จากการตรวจดูในช่องปาก  พบว่าตาลุงหรั่งคนนี้มีฟันผุหลายซี่ และไม่เคยขูดหินปูนมาเลย

ก็ต้องพยายามอธิบายสื่อสารกับแก ว่าต้อง เตรียมช่องปากก่อน

แกก็บอกว่า "ไม่ได้ๆ ต้องรีบไปอังกฤษ"

อานะ....เจอมุขนี้อีกแล้ว

งั้นก็ต้องเจรจาต่อรอง ขออุดฟันในซี่ Abutment ที่ต้องวางตะขอฟันปลอม และขูดหินปูน

ซึ่งการเจรจาในภาคภาษาไทยก็ยากพอดูอยู่แล้ว  ต้องมาเจรจาในภาคอินเตอร์อีก ....โอ้ย+++ลมจะใส่

ปัญหาต่อมา หลังจากการพูดคุย....ดูแกกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย  ผมก็แจ้งค่าใช้จ่ายมาก ถามซ้ำ 2-3 รอบ

แกเล่าว่า

"เคยไปทำฟันครั้งหนึ่ง หมอบอกมีฟันผุ และอุดฟันให้ ที่พัทยา  พอตอนจ่ายเงิน จ่ายๆไป 10000 บาท เค้าก็เลยเข็ดไม่กล้าทำฟันกับหมอไทยตั้งแต่นั้นมา"

ฟังดูแล้วเสียชื่อ หมอไทยมากๆเลย

ผมก็เลยต้องพยายามอธิบายอีกว่า  มันไม่ได้เป็นทุกคลินิกหรอก

วันนั้นก็ทำการอุดฟัน ขูดหินปุน และพิมพ์ปากทำฟันปลอมถอดได้ เก็บคนไข้ไป 3000 บาท

ดูแกงง ว่าทำไมถูกจัง .... (เก็บถูก มันยังจะสงสัยอีก)ก็ต้องสปีกกันอีก อธิบายว่า ราคาค่ารักษาตามปกติมันก็เท่านี้แหล่ะ  สุดท้ายตอกย้ำให้มาใส่นัดวันอาทิตย์หน้า

อย่าลืมนะ เพราะผมอยุ่ร้านนี้วันอาทิตย์ (ใช้เวลาคุยตอนเสร็จเคส อีกเกือบครึ่งชั่วโมง กลัวแกไม่เข้าใจ)

**********

เมื่อวาน

ตาลุงหรั่งคนนี้แวบเข้ามาที่คลินิกแห่งเดิม   บอกอยากจะใส่ฟันปลอมวันนี้ เพราะวันอาทิตย์ไม่ว่าง

แต่เมื่อวานผมไม่ได้ทำงานอยู่ที่ร้านนี้

จึงฝากให้หมอท่านอื่นใส่ให้  ....แต่โชคร้ายใส่ไม่ลง

ก็เลยต้องพิมพ์ปากใหม่ และนัดให้มาใส่ในภายหลัง

แต่ครั้งนี้หมอฟันที่ประจำวันนั้น สื่อสารกับแกไม่เข้าใจ แกพูดๆๆๆๆๆๆๆ หมอแกไม่รู้เรื่อง  คนไข้ก็ไม่รู้เรื่อง  ต่างคนก้ต่างไม่รู้เรื่อง สุดท้ายผู้ช่วยต้องต่อโทรศัพท์มาให้ผมคุย

จากการพูดคุยทางโทรศัพท์ ได้ความว่า

" แกไม่ว่างมาวันอาทิตย์ จะมาถามว่าทำวันนี้ได้ไหม  ผู้ช่วยคงฟังไม่ออก ก็จับแกมาทำฟันกับหมออีกท่าน  ซึ่งแกก็พยายามอธิบายให้หมอฟัง แต่ดุเหมือนหมอจะไม่เข้าใจ เอาแต่ทำๆๆๆๆๆ  แล้วก็ทำไม่ได้  ทำให้เขาเสียเวลา"

ปวดหัวเลยครับ....

การสื่อสารนี่สำคัญจริงๆครับ

พอเราไม่พูดกับเขา  เขาก็งงสิครับ

พอลองอธิบายให้ฟัง ว่าทำไม เพราะอะไร ถึงเป็นอย่างนี้  พอแกเข้าใจ น้ำเสียงแกถึงค่อยๆดีขึ้น  แล้วค่อยหลุดคำว่า "ขอโทษ ที่ผมมาผิดวันนัด"

ผมก็บอกว่า "โอเค ไม่เป็นไร เดี๋ยวไอจะช่วยยูเอง รออีกนิดแล้วกัน"

สุดท้ายแกก็ยอมรอนะ

แต่ไม่รู้ว่าบทสรุปจะเป็นอย่างไร

ไว้ได้บทสรุปแล้วจะมาเล่าอีกครั้งนะ

 

แต่รู้สึกได้บทเรียนอะไรอย่างหนึ่งว่า รักษาคนไข้(ฝรั่ง) บางคน มันช่างยุ่งยากเสียจริง+++

 

 หรือว่าที่เขาเก็บเงินฝรั่งแพงกว่าปกติ เนี่ย เขาบวกต้นทุนการเสียเวลา และค่ายาแก้ปวดหัวกันแน่นะเนี่ย

 

55555