ณ ท้ายหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่สวยงาม ชายคนหนึ่งมีอาชีพหาน้ำผึ้งป่าไปขายที่ตลาดในเมือง และวันนี้เขาก็เข้าป่าเพื่อไปหาน้ำหวานตามปกติ ในเวลาไม่นานนักก็ได้น้ำผึ้งป่ามาหลายขวด และในระหว่างที่เดินทางกลับบ้าน ชายคนนั้นเกิดพลาดหกล้ม ทำให้น้ำผึ้งที่เขาถือมาตกแตก แม้ว่าเขาจะรู้สึกเสียดาย แต่คงมไมประโยชน์อะไรที่เขาจะเก็บน้ำผึ้งที่หกลงพื้นขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงรีบลุกขึ้นและเดินกลับบ้านอย่างรวดเร็ว
ในเวลาต่อมา มีแมลงวันฝูงใหญ่ฝูงหนึ่งบินผ่านมา แถวคลองน้ำใกล้ๆมีขวดน้ำผึ้งขวดใหญ่แตกอยู่ ซึ่งมีน้ำผึ้งไหลออกมาที่พื้นเต็มไปหมด ส่งกลิ่นของความหอมหวานชวนลิ้มลองให้กับเหล่าแมลงวัน แมลงวันตัวหนึ่งพูดขึ้นว่า "โชคดีแล้วพวกเรา วันนี้เจอน้ำผึ้งเต็มไปหมดเลย เอาหละ กินกันให้เต็มที่เลยดีกว่า" ว่าแล้วฝูงแมลงวันจึงพากันบินไปดูดกินน้ำผึ้งที่หกอยู่บนพื้น พวกมันดูดกินน้ำผึ้งอย่างเอร็ดอร่อยโดยไม่รู้ตัวเลยว่า อันตรายกำลังจะเกิดขึ้นกับมัน
และในขณะที่แมลงวันดูดกินน้ำผึ้งจนเพลินจึงทำให้ปีกของพวกมันเปียกน้ำผึ้ง พวกมันเริ่มที่จะขยับตัวไม่ได้ และแม้พวกมันพยายามที่จะบินขึ้นเพื่อให้ปีกที่ติดอยู่กับน้ำผึ้งหลุดออก แต่ก็ไม่เป็นผลสำเร็จ เพราะปีกของพวกมันเปียก และเหนียวไปด้วยน้ำผุ้ง
พวกมันพยายามจนสุดความสามารถ ไม่นานนักพวกมันก็ตายไปทีละตัว มีแมลงวันอีกฝูงบินผ่านมา มองเห็นเช่นนั้นก็นึกได้ว่า ความโลภมากและความไม่รู้จักพอ ส่งผลอันตราย และทำให้พบกับจุดจบแบบนี้...
อ่านแล้วรู้สึกสงสารแมลงวันจังเลย โลภมาก