บรรยากาศวิชาการที่อบอุ่น

หายไปนานมาก คิดถึงบ้านนี้จังเลย ไปประชุมวิชาการที่ตรังของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัยเป็นการประชุมครั้งแรกหลังจากการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของมหาวิทยาลัยฯ การประชุมครั้งนี้เหมือนได้กลับบ้าน ได้เจอพี่ๆน้องๆนักวิจัย บรรยากาศวิชาการที่อบอุ่นแบบเอื้ออาทร ที่น่ายินดีก็คือมีนักวิจัยหน้าใหม่มาลงสนามด้วย ความตื้นเต้นเป็นธรรมชาติของนักวิจัยที่มาเจอเวทีการนำเสนอผลงาน เป็นหน้าที่ของนักวิจัยอาวุโสที่จะต้องให้คำแนะนำโดยผ่านคำถามมากมาย เวทีการนำเสนอผลงานวิจัยไม่แตกต่างจากตอนที่สอบวิทยานิพนธ์ แต่ตอนนั้นเรามีอาจารย์คอยช่วยเหลือ แต่งานนำเสนอในเวทีอื่นต้องนำเสนอด้วยตัวเอง ในเวลาที่กำหนดประมาณ 15 - 20 นาที มีเรื่องตื้นเต้นมากมายที่สำคัญมีการถ่ายโอนความรู้ซึ่งกันและกันระหว่างนักวิจัยรุ่นเก๋ากับนักวิจัยวัยใส การสร้างคนรุ่นใหม่ขึ้นมาเป็นสิ่งสำคัญในทุกวงการ เด็กๆจะมีมุมมองที่แตกต่างจากผู้ใหญ่เป็นมุมมองที่แหวกแนว อย่าเพิ่งปฏิเสธแนวคิดหรือมุมมอง สิ่งที่ต้องทำคือการให้กำลังใจและช่วยเสริมสร้างสิ่งที่เขามองข้ามไป ทุกเรื่องล้วนแล้วแต่มีสองมุมเสมอ หากผู้ใหญ่ยอมรับความเป็นตัวตนของเด็ก และเด็กก็รับในองค์ความรู้ของผุ้ใหญ่ ช่องว่างในสังคมของบ้านเรามันจะได้ขยับเข้ามาใกล้กัน เวลาที่เราพูดใกล้กันจะมีคำพูดที่เพราะๆไว้คุยกัน พูดห่างกันไม่ค่อยได้ยินต้องตะโกนเหนื่อยมาก หันหน้ามาคุยกันด้วยวิธีจับเข่าคุยกันได้อะไรตั้งเยอะ งานนี้เอางานวิจัยเรื่องการใช้แผนผังความคิดเพื่อพัฒนาการเขียนตอบข้อสอบแบบบรรยายไปนำเสนอด้วย ไว้คราวหน้าจะเล่าให้ฟัง