ก้าวแรกของการสอนภาษาอังกฤษ


         ทุกๆวันศุกร์และเสาร์ ผมกับเพื่อนอีก1คนจะออกไปสอนภาษาอังกฤษที่ชุมชนภัคดี ใกล้ๆกับวัดเสมียนนารี เป็นชุมชนหนึ่งที่มีโครงการพัฒนาเด็กให้มีศักยภาพทางด้านความรู้ในเรื่องของวิชาการ ซึ่งเป็นโครงการที่ดีมาก ผมในฐานะเป็นครูผู้สอนวิชาภาษาอังกฤษที่นั่นได้ไปสอนพิเศษทุกๆวันศุกร์และเสาร์ ผมสอนเด็กนักเรียน ป.5 และเด็กนักเรียน ป.6 ซึ่งเด็กบางคนได้มาเรียนพิเศษกับผม เด็กทุกคนที่อยู่ที่นั่นน่ารักมากเป็นกันเองกับผม ที่นั่นมีพี่เลี้ยงและครูท่านอื่นที่สอนเด็กปฐมวัยด้วยพวกเขาน่ารักทุกคนเลยเป็นกันเอง เมื่อผมสอนภาษาอังกฤษแล้ว ผมรู้สึกว่าเหมือนก้าวไปเป็นครูอีกขั้นหนึ่งและมีบทบาทมากขึ้น และได้ประสบการณืหลายๆอย่างทั้ง จิตวิทยาสำหรับเด็ก ประสบการณ์สอน การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า  ความรับผิดชอบ และอื่นๆอีกมาก ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่ามากขึ้น...ผมคิดว่าจะนำรูปมาให้ดูด้วยแต่วันหลังค่อยเอามาลงละกันครับโปรดติดตามในวันหน้านะ....

หมายเลขบันทึก: 208656เขียนเมื่อ 14 กันยายน 2008 17:53 น. ()แก้ไขเมื่อ 3 เมษายน 2012 14:47 น. ()สัญญาอนุญาต:


ความเห็น (3)

สวัสดีค่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ การมีจิตสาธารณะ นับว่าเป็นการกระทำที่มีคุณค่าต่อสังคม เล่าต่อนะคะจะได้มาอ่าน ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ

ว่าง ๆ แวะเยี่ยมบ้านครูคิมคนบ้านนอกบ้างนะคะ ที่นี่ค่ะ

http://www.krukimpbmind.com

 

ขอบคุณครูคิมมากนะครับ ที่มาเม้นให้และแนะนำเว็ปดีๆของครูคิมให้อีกจะเป็นลูกศิษย์ของครูอีกคนนะครับ

มาเยี่ยมและมาให้กำลังใจนะคะ

ยืมมาเม้น......เมื่อครูคือหัวใจของคุณภาพการศึกษา นโยบายการศึกษาจึงต้องมุ่งสู่ตัวครูนั่นคือ ทำครูให้อยากเป็นครู และทำครูเป็นครูในที่สุด การแก้ปัญหาคุณภาพการศึกษาที่ผ่านมา เน้นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับครูมากกว่าตัวครู ดังนั้น ประเด็นเชิงนโยบายคุณภาพการศึกษาที่ต้องพิจารณามี 4 ประการ คือ 1.จะทำอย่างไรกับครูที่ไม่อยากเป็นครู

 

 

2.ทำอย่างไรให้ครูที่อยากเป็นครู สามารถเป็นครูที่ดีได้

3.ทำอย่างไรให้ครูที่ดี สามารถทำหน้าที่ครูได้อย่างมีคุณภาพ

4.ทำอย่างไรที่จะรักษาครูที่ดี ให้สามารถเป็นครูที่ดีต่อไปได้

ดร.กนก  วงษ์ตระหง่าน

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี