ชีวิตครูที่อยู่บนตอย

ชีวิตครูที่เหงาหงอย  อยู่บนดอยปล่าวเปลี่ยวใจ ............

     การที่ครูหลายท่านที่อยู่บนดอยเพราะไม่ใช่ว่าต้องการที่จะหนีความเจริญ  แต่เป็นเพราะต้องมาปฏิบัติหน้าที่ในการอยากที่จะให้คนไทย  หรือเด็กไทยที่ด้อยโอกาสในการศึกษาให้มีโอกาสได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง  ให้อ่านออก  เขียนได้  รู้จักตัวหนังสือ  พยัญชนะ  ตัวสระ  วรรณยุกต์  ให้ทันกับเด็กที่อยู่ในเมือง

     ดั้งนั้นชีวิตของครูบนดอย เป็นชีวิตที่ลำบาก  จะว่าลำบากมากๆ  ก็ได้  แต่ก็มีความสุขตามประสาที่ได้คลุกคลีกับชาวไทยภูเขา หรือชาวบ้านที่ครูคนนั้นไปสอนไปวันๆ