...ผมนั่งทำงานคนเดียวที่คณะเห็นนักศึกษาหลายคนเดินผ่านไปแล้วก็เดินมาผมกะว่าจะทำงานให้เรียบร้อยไม่อยาเป็นดินพอกหางหมู เพราะงานการบ้านมันเยอะมากเดี๋นวเคลียร์ไม่ทัน ไม่รู้เพื่อนในเอกเป็นอะไรกันไปหมดผมบอกไม่ถูกเรื่องความขัดแย้งทั้งเรื่องงานและเรื่องอื่นๆๆ  ผมไม่อยากพูดอะไรมาก  หากเพื่อนได้อ่านบันทึกนี้แล้วก็คงกลับไปคิดว่าเป็นอะไรไป ผมคงไม่อาจรับรู้อะไรมากเพราะเพื่อนแต่ละคนนิสัยแตกต่างกันผมก็อยากให้เพื่อนดีๆกันเป็นกันเองกับคนอื่นๆๆ  เฮ้อ! เมื่องานวิชาการคณะผ่านไปวันสอบก็ใกล้เข้ามาทุกที เมื่อไหร่งานจะเสร็จน๊าจะได้มีเวลาอ่านหนังสือสอบและว่างสักทีจะได้ไปเที่ยวคลายเครียด...