วันนี้มีความสุข...เพราะรู้สึกว่า ใช้ชีวิตอย่างสมดุล

ทำงาน....ตรวจผลน้ำตาลในเลือดของคนไข้ไปประมาณเกือบ 200 ราย ออกผลทุกรายอย่างตั้งใจ เหมือนทุกคนคือญาติของเรา ค่าไหนสงสัย ทำซ้ำให้ ไม่ว่าจะสูงหรือต่ำ

ทำงาน...จัดการข้อมูลปริมาณงานของหน่วยไปบางส่วน

ทำงาน...อ่าน papers ที่ให้คำแนะนำน้องเรื่องเขียนงานวิจัย เพื่อเอามาแก้ไขปรับปรุงกันต่อ

ครอบครัว...เดินไปส่งพี่เหน่น น้องฟุงขึ้นรถมหาวิทยาลัยเพื่อไปโรงเรียน นั่งคุยกันเรื่องโน้นเรื่องนี้ระหว่างที่รอรถ

ครอบครัว...เอารูปไปอัดให้น้องฟุง เตรียมจะสมัครสอบอะไรสักอย่าง (นานๆจะอยากสอบอะไรที่ไม่ใช่ภาคบังคับกับเขาสักที)

ครอบครัว...คุยกับลูกๆ และไปซื้อของกับคุณพ่อของลูก

ครอบครัว...ทำงานบ้านต่างๆที่เป็นงานของคุณแม่

ตัวเอง...นั่งถักไหมพรมตอนดูข่าว สถานการณ์บ้านเมืองยังอึมครึม แต่ก็ยังมองเห็นทางออก

ตัวเอง...ปั่นจักรยานออกกำลังกายครึ่งชั่วโมง

ตัวเอง...อ่านหนังสือวิชาการแต่สนุก และไม่เกี่ยวอะไรกับงาน (เรื่องเกี่ยวกับพฤติกรรมการใช้ยาของคนไข้ ทำยังไงคนไข้ถึงจะเชื่อและทำตามเวลาหมอสั่งยาให้ ฝรั่งกับคนไทยก็ไม่ค่อยต่างกัน มีหลายๆแบบ สนุกดีค่ะ)

ตัวเอง...เข้าเน็ต อ่านเมล ตอบเมล เขียนงานที่อยากเขียน เข้ามาอ่าน เขียนใน GotoKnow

ชีวิตที่มีความสุข...สร้างได้ไม่ยากเลย ให้เท่าที่ให้ได้ รับเท่าที่สมควร ทำหน้าที่ในแต่ละบทบาทของตัวเองให้ดีและมีความสุข ทำใจให้สงบ อย่าคาดหวังอะไรจนเกินไปทั้งดีและร้าย 

ขอบคุณที่ยังมีวันนี้ และขอบคุณที่มีที่เขียน ขอบคุณที่มีคนอ่าน ขอบคุณคนอ่าน

ขอบคุณ ขอบคุณ และขอบคุณค่ะ