คนไทย

คนไทย...ความเป็นคนไทยเป็นกันตรงไหน...หลาย ๆ คนบอกว่าตามสบายคือไทยแท้....วันไหนพี่ไทยก็เมา...คนไทยเก่ง เก่งก๊อป เกรดไหน เหมือนขนาดไหน...คนไทยสามารถ...

วันนี้มีโอกาสมานั่งอบรมคอมพิวเตอร์ที่รับจำกัดจำนวน...ทุกอย่างฟรี...แต่ปรากฏว่ามีเก้าอี้ว่างประมาณ 2-3 ตัว ครั้งหนึ่งเคยไปอบรมที่จัดในช่วงวันหยุด..สถานที่จัดอบรม..โรงแรม...มีคนสมัครลงทะเบียน 250 คน คนที่สมัครที่หลังต้องอ้อนวอน ร้องขอปานใจจะขาด..ประมาณไม่ได้เข้าร่วมเหมือนขาดอะไรไปในชีวิต...วันไปจริง...แปลกใจตั้งแต่ที่จอดรถ..ไม่มีการแก่งแย่ง...เดินขึ้นไปห้องอบรม..ไม่มีคนอ่ะ...มาผิดเวลาป่าว..ไม่น่า..เข้าห้อง..มีคนมาก่อนหน้าประมาณ 20 คนได้ ..เก้าอี้ว่างมากมาก จนน่าใจหาย เจ้าของงานเดินให้วุ่น ด้วยคงลุ้นจนสุดตัว ว่าจะใครโผล่มาอีกไหม เครียดมากขึ้นเมื่อถึงเวลาที่..ประธานจะมา...เก้าอี้ก็ว่าง...จนต้องประกาศว่าให้โทรตามเพื่อน ๆ มาร่วมงาน ...อาหารและเบรค ต้องแบ่งไปบริจาคบ้านเด็กกำพร้า...ดีกว่าทิ้ง...ค่าโรงแรมจ่ายเต็ม..เพราะเปิดไฟทุกดวง แอร์ทุกตัว ...หมดงบเท่าไรไม่ว่า เพราะไม่ได้จ่ายเอง ..อีกงานวันหยุดเหมือนกัน ฟรีทุกอย่าง คนลงทะเบียนตรึม...ถึงวันจริง...ต้องเกณฑ์เด็ก ๆ นักเรียนมาช่วยนั่งให้เต็ม รักษาหน้าคนจัด และหน้าประธาน..เพราะรายการนี้มีทีวีมาถ่ายทอดด้วย...เศร้าอ่ะ..คนไทย..

ความมักง่ายของคนไทย...มีให้เห็นโดยทั่วไป...ไม่ต้องหาดู...พบได้ตามท้องถนน ตั้งแต่ขับขี่รถย้อนศร ยูรถที่ห้ามยู สร้างความเดือดร้อนให้กับประชาชนคนที่ทำถูกต้องตามกฎ....แม้แต่เรื่องใกล้ ๆ ตัว การทิ้งขยะ ตัวเองเป็นคนที่ไม่ทิ้ง แต่ก็ไม่เก็บ ก็คือเสมอตัว ครั้งหนึ่ง..เคยขับรถตามเด็กน้อยปั่นจักรยาน ดูดน้ำหวานในขวดพลาสติกอย่างมีความสุข ตั้งใจขับตามเพื่อจะดูพฤติกรรมเหมือนที่คิดหรือป่าว สักพัก..ขวดพลาสติกหลุดจากมือน้อย ๆ ไปนอนสงบนิ่งอยู่ตรงพงหญ้าข้างทาง..เปลี่ยนจากขวดน้ำหวานเป็นขยะข้างถนน...การศึกษาไม่ได้ช่วยอะไรเลย....คนไทย...

เย็น..วันหยุด...ต้นเดือน...มีโอกาสพาที่บ้านไปกินข้าว  บุฟเฟ่หมูย่าง....คนแทบจะล้นร้าน...เดินวนอยู่ 2 รอบกว่าจะได้โต๊ะนั่ง...ทุกคนมีความสุข ....คนทาน ....นักดนตรีบนเวที...เจ้าของร้าน....แต่เด็กเสริฟเหนื่อย..สามทุ่มกว่า ๆ กลับบ้าน คนยังรอเข้าร้านอีกกหลายกลุ่ม ....ขับรถกลับบ้าน..รถบนท้องถนนยังขวักไขว้...ทั้งน้ำมันแพง...เศรษฐกิจตกต่ำ...แต่ที่นี้คือเมืองไทย...คนไทย...

จริงอ่ะป่าว.....