กล้วยไม้ป่า ในมุม วรรณศิลป์
กล้วยไม้ป่า จรมา จารึกไว้
เขียนมาได้ 94 ตามเรียงสาร
ให้แปลกใจ ใคร่ครุ่นคิด แถลงการณ์
ถึงผู้อ่าน ว่าเขียนมา ได้อย่างไร
1.คงเพราะ มีทักษะ วิชาชีพ
ไม่ตันตีบ ในความรู้ แถลงไข
2.คงเพราะ มีความรัก ความจริงใจ
ที่อยากให้ ตามนิสัย ความเป็นครู
3.คงเพราะ กตัญญู รู้ค่าท่าน
ที่สร้างสรรค์ gotoknow จนสวยหรู
ให้โอกาส กล้วยไม้ป่า มาเป็นครู
และได้ดู รู้อ่าน ท่าน post มา
4.คงเพราะ พี่น้อง จ้องมาอ่าน
มาสำราญ มาแซว มาปุจฉา
อดไม่ได้ จึงต้อง วิสัชนา
ตามประสา กล้วยไม้ป่า นาดงดอน
ยอมรับว่า หลาย ๆ ครั้ง คิดถึงนะ
เคยแอบละ งานตำรา ตารางสอน
เข้ามาเขียน องค์ความรู้ คู่บทกลอน
เจียดเวลา ดึกยามนอน ก็เคยมี
อยากเหมือนกัน อยากเผยว่า ตนเองเก่ง
เป็นนักเลง เพลงปราชญ์ มาดศักดิ์ศรี
มีทั้งยศ ทั้งตำแหน่ง ทั้งดีกรี
ตรี-โท-เอก รศ. ก็พอแสดง
แต่ก็ได้ เก็บใส่ย่าม ตามประสา
กล้วยไม้ป่า อย่างเรา อย่ากำแหง
เดี๋ยวจะโดน หมั่นไส้ ให้เขาแกล้ง
ทำเป็นแล้ง ใจแก่เรา เศร้าไปนาน
จึงขอเดิน ด้อม ๆ ถ่อมตนต่อ
เพื่อหวังขอ น้ำคำ ความสงสาร
มารดน้ำ กล้วยไม้ป่า ให้นาน ๆ
จะได้บาน อยู่คู่ gotoknow
กล้วยไม้ป่า ระบายใจ มากไปไหม
ขออภัย ขอเมตตา อย่าโมโห
กล้วยไม้ป่า ต้นนิดเดียว ใจไม่โต
ขอไปแอบ ร้องไห้โฮ คิดถึงเธอ..............
(ชยพร แอคะรัจน์ -ประพันธ์)
