การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษ

ข้าพเจ้าปฏิบัติหน้าที่ครูผู้สอนภาษาอังกฤษนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษามาเป็นระยะเวลา 9 ปีเต็ม เริ่มจากปี พ.ศ. 2542 จนถึงปัจจุบัน และได้ประสบการณ์การสอนมา 3 โรงเรียนทั้งขนาดเล็ก และโรงเรียนขนาดใหญ่ ปัญหาที่เกิดขึ้นจากการสอนที่ผ่านมาที่เหมือนกันเกือบทุกโรงเรียนที่ข้าพเจ้าได้พบคือ นักเรียนไม่มีความมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษ ไม่ว่าจะเป็นด้านการสื่อสารในสถานการณ์จริง หรือ การนำองค์ความรู้ไปใช้ในการสอบวัดผลสัมฤทธิ์ต่างๆ รวมทั้งการศึกษา สังเกตการจัดการเรียนการสอนของเพื่อนครูทั้งในโรงเรียนเดียวกันและโรงเรียนอื่นๆ ข้าพเจ้าได้สังเกตว่าเมื่อใดที่ครูผู้สอนใช้วิธีการสอนใดๆก็ตามที่ทำให้ผู้เรียนเกิดความเครียดหรือรู้สึกว่าตนเองถูกบังคับให้ต้องใช้ภาษาอังกฤษ เมื่อนั้นการจัดการเรียนการสอนก็ไร้ประโยชน์

ข้าพเจ้าได้ศึกษาและสังเกตการจัดการเรียนการสอน และบันทึกประเมินผลการจัดการเรียนการสอนของตนเองทั้งการจัดกิจกรรมในห้องเรียนและกิจกรรมเสริมอื่นที่จัดให้แก่ผู้เรียนพบว่า เมื่อใดที่ผู้เรียนรู้สึกว่าตนเองมีส่วนร่วมและมีความสำคัญในการร่วมกิจกรรมที่ครูจัดให้ พร้อมทั้งได้รับการเสริมแรงจากครูผู้สอน …ผู้เรียนจะเรียนรู้ได้อย่างมีความสุขและเรียนรู้การใช้ภาษาอังกฤษได้ง่ายขึ้น นอกจากการสังเกตพฤติกรรมของผู้เรียนแล้ว บันทึกผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนในแต่ละปีก็เป็นข้อมูลสำคัญในการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้และจัดกิจกรรมเสริมให้เอื้อต่อการเรียนภาษาของผู้เรียนได้เป็นอย่างดี ข้าพเจ้าได้ศึกษา วิเคราะห์และจัดหลักสูตรให้ตรงตามเป้าหมายของโรงเรียนโดยยึดแนวทางจากหลักสูตรแกนกลาง แล้วปรับให้เหมาะสมกับสภาพความสามารถของผู้เรียนที่ข้าพเจ้าสอน ในระหว่างการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ข้าพเจ้าก็ได้จัดกิจกรรมในรูปแบบกิจกรรมกลุ่มเพื่อให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกันและช่วยเหลือกันระหว่างเด็กเก่งและเด็กอ่อน บางครั้งก็ทำให้นักเรียนที่เรียนเร็วเกิดความเบื่อที่ต้องคอยช่วยเหลือเพื่อนจนทำให้ตนเองเกิดความรู้สึกว่าต้องคอยคนอื่นเสมอ ข้าพเจ้าก็ได้มอบหมายงานพิเศษหรือจัดกิจกรรมเสริมให้ไปค้นคว้าเพิ่มเติมที่ท้าทายความสามารถของนักเรียน ส่วนกิจกรรมหลักที่ทำร่วมกันกับครูผู้สอนในกลุ่มสาระการเรียนรู้ คือ การจัดกิจกรรม English Camp การจัดกิจกรรมเพิ่มความรู้เกี่ยวกับการสอบ NT การจัดกิจกรรม Charismas Day เพื่อให้นักเรียนได้มีโอกาสแสดงความสามารถทางด้านภาษาได้อย่างหลากหลาย เช่นมีการแข่งขันทักษะวิชาการเกี่ยวกับภาษาอังกฤษในด้านต่างๆ การพูดสุนทรพจน์ การแข่งขันตอบปัญหา การแข่งขันทำแบบทดสอบภาษาอังกฤษ การแข่งขันครอสเวิร์ด การร้องเพลงสากล การประกวดวาดภาพ การแสดงละครภาษาอังกฤษ เป็นต้น กิจกรรมนอกห้องเรียนที่จัดขึ้นนั้นมีเสียงสะท้อนจากผู้เรียนว่าทำให้เขามีความชอบภาษาอังกฤษมากยิ่งขึ้น ได้มีส่วนร่วมในการจัดการด้วยตนเอง จึงทำให้ผู้เรียนรู้สึกว่ามีความมั่นใจในการใช้ภาษาอังกฤษมากยิ่งขึ้น จึงส่งผลให้การจัดกระบวนการเรียนการสอนในห้องเรียนได้ง่ายขึ้น ข้อสำคัญอีกประการที่ข้าพเจ้าค้นพบจากการเปรียบเทียบกับครูผู้สอนภาษาอังกฤษด้วยกันคือ บุคลิกและการแสดงออกของครูผู้สอน เช่น การใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกับผู้เรียน การให้กำลังใจเวลานักเรียนใช้ภาษาอังกฤษ ถ้าครูผู้สอนเป็นแบบอย่างในการใช้ภาษาอย่างไร ผู้เรียนส่วนใหญ่ก็จะมีการแสดงออกคล้ายกับครูผู้สอน เช่นความมั่นใจในการพูดสื่อสาร ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงสรุปได้ว่านอกจากองค์ความรู้ด้านหลักภาษาที่ผู้เรียนได้รับจากการเรียนการสอนในห้องเรียนแล้ว ความมั่นใจ ความกล้าเสี่ยงในการใช้ภาษา บุคลิกภาพของครูผู้สอนก็มีส่วนสำคัญในการสร้างเจตคติที่ดีต่อการเรียนรู้แล้วสามารถส่งผลต่อการพัฒนาให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงขึ้นได้

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน