รับน้องรถไฟ

]

แน่นอนว่าหนึ่งในความประทับใจของเหล่าเฟรชชี่จากแดนไกลอย่างฉันคือก้าวแรกที่มาถึงจังหวัดเชียงใหม่ตั้งแต่วันแรกนั่นเอง ... ความสนุกสนานเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ต้นทางที่สถานีรถไฟหัวลำโพง ฉันเองในฐานะเฟรชชี่มช . คนนึงอดตื่นเต้นไม่ได้ที่จะคาดเดาถึงอะไรหลายๆอย่างที่รอพวกเราน้องใหม่อยู่ที่นั่น ... ฉันรู้ ... เชียงใหม่น่ะเคยไปเที่ยวตั้งหลายครั้ง แต่การนั่งรถไฟกะฉึกกะฉักหวานเย็นแบบนี้เป็นอะไรที่อะเมซซิ่งกว่าประสบการณ์ไปเที่ยวของฉันเป็นไหนๆ
     ข้าวของพะรุงพะรังของฉันดูราวกับจะย้ายบ้านทีเดียว ... พ่อแม่พี่น้องที่มาส่งทำเอาฉันใจหายแว๊บ ว่านี่ฉันกำลังจะจากไปไกลถึงเชียงใหม่ ... ที่สำคัญต้องไปคนเดียว ... แหม ... กำลังอยู่ในฟิลลิ่งเศร้าๆเหมือนในมิวสิควิดีโอแท้ๆ ... ก็ได้ยินเสียง “ น้องครับ ... รถไฟจะออกแล้ว ... เดี๋ยวพี่ช่วยยกกระเป๋านะ ” อื้มมม ... ฟิลลิ่งเศร้าๆของฉันหายวับไปกับตาพร้อมกับภาพรุ่นพี่ช่วยยกกระเป๋าขึ้นรถไฟและเพื่อนๆเฟรชชี่หน้าตายิ้มแย้มเบิกบานที่โบกไม้โบกมือจากโบกี้รถไฟ ^_^
      เสียงบูมและบรรยากาศคึกคักน่ะเริ่มตั้งแต่ที่หัวลำโพงแล้วล่ะ ... แต่เธอเชื่อหรือเปล่าว่ากิจกรรมบันเทิงต่างๆทั้งเกมส์และการร้องเพลงน่ะจะสนุกๆสุดๆตอนอยู่บนรถไฟนี่เอง ... ฉันเองก็สนุกกับกิจกรรมเหล่านั้นจนลืมมองทัศนียภาพสองข้างทางไปเลย ... สนุกกันมากจนหลายคนหมดแรงหลับไปเลยเชียวล่ะ อิอิ
     อีกไม่กี่ชั่วโมงจะถึงปลายทางที่เชียงใหม่แล้ว ... ตื่นเต้นจริงๆ บรรยากาศบนรถไฟก็จอกแจกจอแจไปทุกโบกี้ ... ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้อง ...
     เช้าตรู่แบบนี้ฉันสัมผัสถึงอากาศเย็นๆที่เล็ดลอดเข้ามาภายในตู้รถไฟได้ทีเดียว ... สักพักรุ่นพี่ก็บอกว่ารถไฟจะเข้าเทียบชานชะลาแล้วทุกต่างชะโงกออกไปดูกันเป็นแถว
     โอ้โห ... บรรยากาศสุดจะบรรยายายจริงๆมีเพื่อนๆและพี่ๆมาต้อนรับกันเยอะมากๆ เสียงเฮด้วยความยินดีดังมาแต่ไกล ...
     แต่ไฮไลท์น่ะอยู่ตอนที่รถไฟวิ่งขนานไปกับชานชะลา ... ฉันจะไม่ลืมภาพนี้เลยล่ะ ... ทั้งเสียงเพลง ... ธงทิวแต่ละคณะ นั้นช่างเป็นเช้าสดใสงดงามของฉันเหลือเกิน
     เราเก็บข้าวของและเดินลงรถไฟ ... พี่ๆที่มายืนต้อนรับให้พวกเราเฟรชชี่รวมกลุ่มกันก่อนจะคล้องพวงมาลัยดอกมะลิให้คนละหนึ่งพวง ... ฉันบรรจงสูดกลิ่นหอมๆและพูดกับตัวเองเบาๆว่า “ ว้าว ... ฉันหลงเสน่ห์มอชอตั้งแต่ก้าวแรกซะแล้ว ^_^ ”