เมื่อไรก็ตามที่ทำอะไรแล้วดี มักจะเป็นที่อิจฉาเสมอทำไมจึงเป็นเช่นนี้ มันน่าสงสัยนะ ว่าจิตใจคนเดี๋ยวนี้เป็นอย่างไร ช่างเข้าใจยากจริง ๆ บางทีก็ท้อ บางทีก็เหนี่อย ต้องใข้สติในการเรียกความอดทนอดกลั้น ท้อได้แต่ไม่ถอย ถอยได้แต่ก็ต้องไม่ถอดใจ ต้องคอยบอกตัวเองเสมอ ว่าสิ่งที่เจอะเจอ คือวัคซึนของชีวิตให้กำลังใจตัวเองเข้าไว้ แล้วอะไร อะไรก็จะดีขึ้นเอง อันวัคซึนนี้คือประสบการณ์ที่เราต้องเจอะเจอเมื่อมีเหตุการณ์เช่นนี้อีกเราก็จะไม่คิดอะไรมากแล้ว สาธุ สาธุ......