ถ้าเกิดมาแล้วไม่ทำประโยชน์ ชีวิตก็คงไร้ค่ายิ่งกว่าเศษใบไม้
ใบไม้ทุกใบสร้างประโยชน์ รังสรรค์ความงามให้แก่โลกใบนี้ สังเคราะห์แสง เป็นยารักษาโรค ให้ร่มเงาแก่ผู้คน ให้ออกซิเจนและดูดมลพิษแทนสิ่งมีชีวิตอื่น ใบไม้ทุกใบทำประโยชน์อย่างเต็มความสามารถ และเมื่อถึงเวลาก็ปล่อยตัวเพื่อร่วงหล่นลงสู่ผืนดิน ใบไม้ไม่เคยแบ่งแยกหรือลำเอียง ใบไม้ไม่จำเป็นต้องถามตนเองว่าทำประโยชน์ให้คุ้มค่าสมกับที่ได้เกิดมาแล้วหรือยัง เพราะใบไม้นั้นรู้ดีว่าได้ทำหน้าที่ของตนเองดีแล้ว
ในโลกที่สับสนวุ่นวาย ผู้คนต่างแก่งแย่งชิงดี มองเห็นผู้อื่นเป็นศัตรู ปรารถนาในสิ่งต่างๆ คอยแต่จะเป็นผู้รับโดยไม่เคยหยิบยื่นน้ำใจให้แก่ผู้อื่น ละเลยต่อหน้าที่ของตน ทุกๆวันผ่านไปอย่างไร้ความหมาย เมื่อผิดพลาดก็มองไม่เห็นความผิดของตนเอง กล่าวโทษซึ่งกันและกัน กล่าวโทษแม้แต่โชคชะตา อ้างว่าดวงไม่ดี บอกว่าตนไม่ได้รับความเท่าเทียม จริงๆแล้วเป็นเช่นนั้นหรือ
โลกได้ก่อกำเนิดชีวิตและทำลายลงในอัตราที่สมดุลกัน โลกให้ความเท่าเทียมแก่มนุษย์ทุกคน มีสองมือ สองขา หนึ่งใจ หนึ่งสมอง ที่เพียงพอในการดำรงชีวิตอยู่ เพียงพอที่จะสร้างสรรค์ประโยชน์ให้แก่สังคมและโลกใบนี้ แล้วอะไรที่ทำให้มนุษย์คิดว่าตนไม่เท่าเทียม อะไรที่ทำให้มนุษย์กล่าวโทษโชคชะตา ใบไม้ใบเล็กๆไม่เคยต่อว่าต้นไม้ที่สร้างมันขึ้นมา ให้มีขนาดไม่ทัดเทียมใบอื่น เพราะใบไม้รู้ว่าสิ่งที่ต้นไม้ให้มานั้นเพียงพอแล้วที่จะใช้สร้างสิ่งดีๆให้เกิดขึ้น ไม่จำเป็นต้องเรียกร้อง ใบไม้ทุกใบมีค่าเท่าเทียมกัน มนุษย์ทุกคนก็มีค่าเท่าเทียมกัน หากเราใช้สิ่งที่เรามีให้เกิดประโยชน์ที่สุด
เมื่อเวลาผ่านไปใบไม้สีเขียวสดจะค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลือง จากเหลืองเป็นสีส้ม จากส้มเป็นน้ำตาล และเมื่อถึงเวลา ขั้วที่เคยยึดเหนี่ยวใบไม้จะหลุดออกจากกิ่ง ใบไม้จะร่วงสู่พื้นดินเพื่อทำประโยชน์เป็นครั้งสุดท้าย ใบไม้เหล่านี้ได้ใช้เวลาของตนยาวนานและคุ้มค่า หากแต่มีใบไม้บางส่วนที่ต้องเสียหายหรือหลุดไปก่อนเวลาที่เหมาะสม บ้างโดนลมพายุ บ้างโดนเด็ดเล่น ใบไม้พวกนี้ไม่มีโอกาสที่จะร้องขอเวลา ดังนั้นใบไม้ทุกใบจึงทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มที่ เพื่อที่ว่าหากต้องร่วงหล่นสู่พื้นดินในวันใด จะได้ไม่เสียใจ เพราะเวลาไม่สามารถย้อนกลับได้ ต้องใช้ให้คุ้มค่า รีบทำสิ่งดีๆเอาไว้ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำ
ตอนเช้าเราเคยถามตัวเองบ้างไหม ว่าวันนี้เราจะทำอะไรให้สังคม แล้วก่อนนอนเราคิดทบทวนดูบ้างหรือเปล่า ว่าวันนี้เราทำประโยชน์แก่ผู้อื่นมากน้อยเพียงใด หากคุณค่าชีวิตของทุกคนเท่าเทียมกัน หากว่าเวลามีจำกัด แล้วเราได้เริ่มต้นที่จะทำสิ่งที่เป็นประโยชน์บ้างหรือยัง ใบไม้แม้ดูไร้ค่าแต่ความจริงกลับให้ประโยชน์มากมาย ถ้าชีวิตนี้เราไม่สร้างประโยชน์ใดๆแก่สังคมและโลกใบนี้เลย ชีวิตของเราก็คงดูไร้ค่ายิ่งกว่าเศษใบไม้
great life is like a leaf ,