ความรู้สึกในส่วนลึกจากใจขอใครบางคนที่เขียนไว้เเละอยากเเบ่งปันให้ทุกคนรับรู้
เรารู้สึกว่าโลกยุคปัจจุบันกำลังอยู่ในวิกฤติ โลกกำลังทุกข์ทรมาน เพราะไม่มีความรักหลงเหลืออยู่ในบ้าน...ในครอบครัว เพราะเรา *** ไม่มีเวลาให้กับลูก ๆ ของเรา เราไม่มีเวลาให้กันเเละกัน เราไม่มีเวลาเพื่อชื่นชมยินดีแก่กันเเละกัน ***
ความรักเป็นธรรมชาติของครอบครัว การขาดความรักก่อให้เกิดความทุกข์ใหญ่หลวง ทำให้ชีวิตไร้ความสูข
มนุษย์ทุกคนเหมือนกำลังเร่งรีบ อยากพัฒนาตนเองให้มากขึ้น อยากร่ำรวยมากขึ้น จนลูก ๆ นั้นมีเวลาน้อยเหลือเกินให้กับ พ่อเเม่ เเละพ่อเเม่เองก็มีเวลาให้ลูกเเละให้กันเเละกันน้อยเหลือเกิน
เพราะฉะนั้น การสูญเสียสันติสุขในโลกนี้ก็เริ่มจากบ้านนั้นเอง
คนที่รักกันจริงนั้นเป็นคนที่มีความสุขที่สุดในโลก เราพบเห็นสิ่งนี้ได้จากคนยากจนที่อยู่ในโลกเราเอง คนยากจนนั้นรักลูกรักครอบครัวของตนมาก ที่จริงเขาอาจมีเพียงเล็กน้อย เขาอาจไม่มีเลย เเต่เขาก็นเป็นผู้ที่มีความสุขยิ่ง เพราะเขาอยู่อย่าพอเพียงเเละพอใจในสิ่งที่ตนเองมี
ถ้าเราต้องการทำสิ่งสวยงามเเละมีคุณค่าเเล้ว จงมองดูครอบครัวของเราเอง เเละมองดูคนยากจนที่อยู่รอบ ๆ ต้วเราเถิด เเละเราจะเห็นวิถีชีวิตของเขาเเล้วมันจะสอนเราว่าอะไรคือความสุขที่เเท้จริงในชีวิต
เพราะครอบครัวมีความสุขสังคมก็มีความสุข เเละจะอยู่อย่างสติสุข
อ่านแล้วรู้สึกอบอุ่นและคิดถึงครอบครัวจัง
"ความรัก" นี่ช่างสวยงามจริงๆ นะ