ช่วงนี้มีความรู้สึกอึดอัดขัดข้องใจกับเรื่องปัญหาบ้านเมือง ยิ่งมีเรื่องของความรุนแรงก็ยิ่งรู้สึกเศร้าใจ ทำไมคนไทยต้องมาใช้กำลังทำร้ายกันเอง ทำไมต้องมาด่าทอกล่าวหากันอย่างหยาบคายไม่เป็นผู้เป็นคน ทำไมคนที่มีส่วนในการที่จะคลี่คลายปัญหา มีปัญญาที่จะหาวิธีการต่อสู้อย่างสันติไม่เสี่ยงต่อชีวิตและสุขภาวะของผู้คนจึงไม่ใช้กลยุทธ์อื่น ไม่พยายามหาทางออกอะไรให้เร็วกว่านี้ มีคำถามมากมายในใจ ตอบไม่ได้ก็เลยต้องมองหาเหตุผล วิเคราะห์วิจารณ์เอาเองให้หายหงุดหงิด

สิ่งที่เห็นชัดๆ จากเหตุการณ์บ้านเมืองปัจจุบันนี้ ก็คือ การขาดการรับฟังอย่างตั้งใจ ไม่ตัดสิน เห็นได้ชัดเจนมากๆว่า การรับฟังเพียงเพื่อจะหยิบจับเอามาโต้ตอบ ไม่ได้คิดจะเอามาพินิจพิเคราะห์ใดๆทั้งสิ้น แสดงแต่ความคิดเห็นของตนเองนั้นเป็นสิ่งที่ทำให้ปัญหาใดๆไม่ได้รับการจัดการ

เห็นแล้วก็จับมาตั้งไว้ในใจว่า เราจะต้องรับฟังคนอื่นให้มากๆขึ้น คิดถึงตัวเองให้น้อยๆลง เอาความคิดของตัวเองวางลงเสียบ้างก่อนที่จะรับฟังอะไรจากคนอื่น โดยเฉพาะจากคนที่เรารู้สึกว่าคิดอะไรไม่เหมือนเราแน่ๆ

ขอภาวนาให้ผู้คนไทยทุกๆคนที่ยังคงลำบากตรากตรำกันอยู่นอกถิ่นฐานบ้านเรือนของตนเองทุกคนปลอดภัยด้วยเถิด