การเดินทางไป-กลับ ครั้งนี้ กลับมาด้วยความปลอดภัยก็ถือว่าบุญแล้ว

เรื่อง  จิตใต้สำนึก

ผู้เล่า  บุคลากรงานบริหารทั่วไป   กลุ่มอำนวยการ

                ผมได้รับมอบหมายให้ดูแลเกี่ยวกับงานยานพาหนะทั้งระบบ  วันหนึ่งเจ้าหน้าที่ในกลุ่มงานหนึ่ง  ได้มาขอใช้รถยนต์ส่วนกลาง  เพื่อเดินทางไปราชการต่างจังหวัด  โดยมีผู้ร่วมเดินทาง  จำนวน  6  คน

                ผมได้จัดคิวมอบหมายให้พนักงานขับรถฯ  คนหนึ่ง  รับผิดชอบขับรถไปกับคณะดังกล่าว 

พร้อมทั้งบอกกล่าวพนักงานขับรถฯ  คนนั้น  แต่ในขณะที่พูดคุยมอบภารกิจ  พนักงานขับรถฯ  บอกว่า  ผมไม่ไปกับคณะนี้ได้ไหม?  ให้คนอื่นไปแทนน่ะ  พร้อมเล่าว่า  ผมไปกับคณะนี้หลายครั้งแล้ว  เขาไปราชการมีเบี้ยลี้ยง  มีค่าอาหาร  ส่วนผมเขาไม่ได้ดูแลเลย  กล่าวคำขอบคุณเมื่อกลับมาก็ไม่มี  ขอเถอะนะผมไม่ไปแล้ว  ขอให้คนอื่นไปแทน

                ผมนึกในใจว่า  พนักงานขับรถฯ  มีหน้าที่โดยตรง  คงปฏิเสธไม่ได้  แต่ถ้าหากว่าบังคับให้ไปและเป็นการเดินทางไกลต่างจังหวัด  หากพนักงานขับรถฯ  ไม่เต็มใจไปจะส่งผลเรื่องสภาพจิตใจแน่นอน  ผมจึงใช้จิตวิทยาในการพูดโดยใช้ความดีส่วนตัวเพื่อให้พนักงานขับรถฯ  รับงาน…….  วันเดินทางมาถึง  ผมบอกกับคณะที่เดินทางว่าช่วยดูแลพนักงานขับรถฯ  ด้วย

                หลังจากกลับมา  ผมได้ถามพนักงานขับรถฯ  ว่า  เป็นอย่างไรบ้าง  พนักงานขับรถฯ  บอกว่า  เหมือนเดิม

                ผมก็ได้แต่คิดว่า  การเดินทางไป-กลับ  ครั้งนี้  กลับมาด้วยความปลอดภัยก็ถือว่าบุญแล้ว

 

 

เหตุการณ์จริงของพนักงานขับรถฯ สพท.นศ.เขต 1