ทักษะการสื่อสารเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ขอบอก...

          ในรอบ 1 สัปดาห์ที่ผ่านมานั้นได้รับการติดต่อประสานงานจากหน่วยงานภายนอกเรื่องการขอหน่วยคะแนนการศึกษาต่อเนื่องสาขาพยาบาลศาสตร์ จากสภาการพยาบาลครับ เรื่องของเรื่องคือ ถ้ากรณีมีการจัดประชุมหลังเสร็จสิ้นการประชุมกรรมการจัดการประชุมจะต้องแจกใบประกาศนียบัตรให้กับผู้เข้าร่วมประชุมเป็นหลักฐานด้วย ยิ่งเป็นพยาบาลวิชาชีพแล้ว ต้องมีความละเอียดรอบคอบในรายละเอียดของใบ Cert. ทั้งเรื่องรหัสกิจกรรม สถาบันหลักที่จัด เพื่อเก็บไว้เป็นหลักฐานเพื่อนำไปต่อใบประกอบวิชาชีพพยาบาลต่อไป แต่!...ปัญหามีอยู่ว่า ตัวอย่างใบ Cert. ที่ออกแบบมาตั้งแต่แรกไม่มีชื่อของท่านหัวหน้าภาควิชาฯ (สถาบันหลัก) สภาการพยาลได้แนะนำว่า ควรมีการแก้ไขใบ Certificate ใหม่โดยท่านหัวหน้าภาคฯ จะต้องลงนามด้วย จึงจะสามารถเก็บสะสมหน่วยคะแนนการศึกษาต่อเนื่องฯ ได้ แต่ไฉนเลขาฯ ที่ติดต่อมาจึงได้นำเรียนท่านหัวหน้าภาควิชาฯ (ต่างภาควิชาฯ) ว่าจะต้องมีใบ Circulate จึงจะสามารถเสนอขอหน่วยคะแนนการศึกษาต่อเนื่องสาขาพยาบาลศาสตร์จากสภาการพยาบาลได้ เอาหล่ะซิ..เรื่องใหญ่เลยครับพี่น้อง!.. เดือดร้อนกันไปทั้งภาควิชาฯ  สรุปว่าการสื่อสารล้มเหลวครับ คนหนึ่งบอกว่าใบ Certificate หมายถึงใบประกาศนียบัตร แต่อีกคนหนึ่ง(เลขาฯ) เข้าใจว่าใบ Circulate ซึ่งอาจจะหมายถึงใบที่จะต้องมีการบันทึกกรณีที่มีการดมยาผู้ป่วยหรือเปล่ามิอาจทราบได้ เป็นเหตุทำให้ท่านหัวหน้าภาควิชาฯ (ต่างภาควิชาฯ) ต้องสอบถามกลับมาว่ามีปัญหาอะไรหรือเปล่าที่ไม่สามารถขอหน่วยคะแนนการศึกษาต่อเนื่องฯ ได้ จึงได้นำเรียนอย่างที่บอกครับ...ทุกคนจึงถึงบางอ้อ!

 

          อีกสักเรื่อง พยาบาลโทรศัพท์บอกพนักงานขับรถยนต์ที่หน่วยยานพาหนะว่า  “คุณคะ ขอรถค่ะจะไปรับ Case ที่โรงพยาบาลศิริราช จะรอที่แผนกฉุกเฉิน นะคะ ขอบคุณค่ะ”  เวลาผ่านไปประมาณ 30 นาที พยาบาลรอแล้วรอเล่าก็ไม่เห็นรถพยาบาล (Ambulance)มา มีแต่รถ pick upรออยู่ที่หน้าแผนกฉุกเฉิน ด้วยความสงสัยพยาบาลจึงได้สอบถามกับพนักงานขับรถยนต์ว่า “ทำไม่ไม่เอารถAmbulance ออก”  พนักงานขับรถยนต์ตอบว่า “อ้าว! ก็เห็นคุณโทรไปบอกที่หน่วยฯ ว่าจะไปรับ Cheque ไม่ใช่หรือ? ผมก็เลยคิดว่าน่าจะเอารถ pick up ไปรับก็ได้”  (เรื่องจริงคือ พยาบาลให้เอารถพยาบาลออกเพื่อไปรับผู้ป่วย (Case) ที่โรงพยาบาลศิริราช แต่!..พนักงานขับรถยนต์ เข้าใจว่าต้องไปรับ Cheque เงินสด จึงเอารถ pick up ออก เรื่องก็เป็นดังเช่นนี้ขอรับ...ท่าน)

 

          วันนี้อยากจะเขียนก็เขียนครับ จะเห็นว่าการสื่อสารล้มเหลวอาจมาจากหลายปัจจัย อาทิเช่น ความเข้าใจไม่ตรงกันระหว่างผู้ส่งสารกับผู้รับสาร ภูมิหลังของแต่ละคนแตกต่างกัน ดังนั้นเพื่อความเข้าใจตรงกันต้องทบทวนซ้ำสิ่งที่พูดคุยกันว่าทั้งสองคนเข้าใจตรงกันหรือไม่ เพื่อป้องการไม่ให้เกิดการสื่อสารที่ผิดพลาดอีก....ทักษะการสื่อสารเป็นทั้งศาสตร์และศิลป์ ขอบอก...

 

สุเทพ ธุระพันธ์

30 สิงหาคม 2551