วิกฤต ศิริราช26

     เป็นครั้งแรกที่เข้ามาใช้ชีวิตในเมืองหลวงการมาครั้งนี้มีความมุ่งหวังว่าจะต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้จากโรงพยาบาลชายแดน มุ่งสู่โรงพยาบาลระดับประเทศ มันช่างเป็นอะไรที่ตื่นเต้นเช่นนี้...แต่รู้ไหมว่าวันแรกที่เข้าชั้นเรียนเราก็ไปสาย ขึ้นลิฟต์ผิดตึก เข้าห้องเรียนผิดลืมซอยกลับหอพัก...เฮ้อแล้วเราจะได้อะไรกลับบ้านหรือเปล่าน้า...แต่หลังจากที่เราคุ้นกับสถานที่คุ้นกับเพื่อนใหม่ก็ทำให้พยาบาลริมฝั่งแม่น้ำโขงอย่างเรามั่นใจขึ้นมาบ้างโดยเฉพาะเมื่อต้อง test ครั้งที่ 1 เราทำคะแนนผ่านได้ในระดับที่น่าพอใจ...แต่การสอบก็เป็นเพียงสีสรรที่ทำให้การเรียนรู้ไม่น่าเบื่อเราไม่รู้ว่าคนที่เค้าคุ้นเคยกับบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความรู้อย่างเพื่อนๆที่ศิริราชเค้าจะรู้สึกอย่างไรแต่สำหรับพยาบาลชายแดนอย่างเรามันยิ่งใหญ่มากที่ได้มีโอกาสมาตรงนี้...วันนี้ต้องรีบกลับแล้วบันทึกครั้งต่อไปจะนำเสนอความรู้ใหม่ๆ(ของเรา)มาเล่าให้ฟังและสำหรับเพื่อนๆที่ขอรูป ชุดให้อาหารอิ่มอุ่นจะจัดให้ภายหลังค่ะ.