วันนี้งานเข้ามาในชีวิตทั้งวัน ตั้งแต่ช่วง 7 โมงครึ่งยามเช้าแล้ว โดยการไปรับหนังสืองานวิจัยที่ถ่ายเอกสารเข้าเล่มไว้แล้วจัดนำไปส่งมอบให้ผู้ทรงคุณวุฒิอ่านงานแล้วจะนำมาปรับแก้ไขตามทิศทางที่ท่านผู้ทรงคุณวุฒิได้เสนอแนะมา
อีก 15 นาทีก็ถึงเวลาเข้าสอนในมอทักษิณแล้วแต่เรายังอยู่ในระหว่างทางที่มุ่งตรงไปอยู่เลย เพราะต้องใช้เวลาส่วนหนึ่งในการส่งมอบเอกสารดังกล่าวให้ผู้อ่านงานที่อยู่ในเมืองหาดใหญ่
เลยเหยียบคันเร่งประมาณ 120 ในความเร็วเห็นจะได้
ต้องขออภัยรถหลายคันที่แซงขึ้นไปโดยไม่สุภาพนะ ก็ห้องสอนแล้วเข้าไป เออ...นักศึกษาพึ่งทยอยมาพอดีเลยละ ช่วงเช้าสองรายวิชา สอนยันเที่ยงแล้วออกไปหาของรองท้อง เห็นสมภารวัดที่เคยถวายความรู้ให้ท่าน...เดินมาทักว่า...กำลังฉันเพลหรืออาจารย์ ฮิ ฮิ ฮิ...
พอรองท้องเสร็จมีคนมาขายลอดเตอรี่ คือขายหวยนั้นเองละ ชุดละ 500 บาท ถ้าถุกก็รวยเละ คนขายมาจากจังหวัดเลยที่นายทุนขนมาเป็นคันรถแล้วให้งานทำเดินขายหวยส่วนกำไรได้นายทุนนะ เขาว่า...ดูท่านมีราศีดีนะ ถ้าซื้อก็มีโชคดีแน่ ๆ ...หึ หึ หึ...
ไม่สนกลลวง...ผมยิ้มให้แล้วเดินจากไป...ในใจสงสารรถเพราะช่วงเลี้ยวหักศอกด้านข้างรถเหมือนครูดไปกันหัวมุมซีเมนต์...พอไปก้มมองดู...โอ้...คิ้วด้านข้างแตกเป็นรอยเลยละ...ขอโทษรถที่ซิ่งไปหน่อยนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ...
สวัสดีครับอาจารย์ อ่านแล้ว นึกถึงโฆษณา มาเร็วเครมเร็วซ่อมเร็ว...
สวัสดีครับ คุณกวิน
เออ...ทุกอย่างล้วนธรรมดานะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณขจิต
ถ้าเป็นตนเอง คงเป็นแผลเป็น จำง่ายเลยนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ คุณ มนัญญา
เป็นการคำนึงถึงหน้าที่นะ ถ้าเราไปช้า ก็สงสารผู้เรียนมากคน แต่ผู้เรียนมาช้าก็เดือดร้อนเฉพาะตนเองที่จะตามเรียนให้ทันคนอื่นนะนี่ ฮิ ฮิ ฮิ
ขอบคุณครับผม